Category Archives: Kamp 2016

Lieve thuisblijvers,

Hier is dan alweer het laatste verslag vanuit Otterlo. De week is voorbij gevlogen. Dit hebben we natuurlijk te danken aan de fantastische groep kinderen en zeker ook aan de leiding!

We waren gisteren gebleven bij het smokkelspel. Dit spel was erg leuk. Ieder groepje had een cirkel in het bos met daarin kaartjes met goudstaven, diamanten, geld, truffels, auto’s en wapens. De bedoeling was dat je koos welke van die kaartjes je als groep ging verzamelen en je die kaartjes ging roven uit de cirkels van de andere groepjes. Ondertussen moesten de kinderen elkaar proberen te tikken. Tijdens het spelen bleek wel dat alle groepjes de regels net anders hadden geïnterpreteerd. Want mocht je de kaartjes nu wel verstoppen onder bladeren en bos, of moesten ze zichtbaar zijn? En moest je terug naar je cirkel als je getikt was, of hoefde je alleen je kaartje af te geven? Toen Jacco iedereen wilde terugfluiten om de regels nog een keer uit te leggen, liep er een behoorlijk grote Os uit het bos bijna het speelveld in. Dit vonden de kinderen allemaal ineens een stuk interessanter dan het spel. Omdat we niet zeker wisten hoe het dier zou reageren, hebben we besloten terug te gaan naar het kamphuis. Gelukkig maar, want anders waren we in een stortbui terecht gekomen.

Terwijl de kinderen onder de partytenten siroop zaten te drinken, werden de groene boekjes met kampliedjes weer tevoorschijn gehaald. Alle GJO-liedjes kwamen weer voorbij en er werd door de kinderen, maar vooral door Christiaan, keihard gezongen. Toen werden de kinderen naar bed gebracht. Ze dachten dat het al erg laat was, maar eigenlijk was het nog geen half 10. Daarom was er eigenlijk nog wel tijd om over te lopen, maar wel vanaf het begin met strenge straffen. Zo moest Lynn één van de schilderijen bekijken en vervolgens opnoemen wat er allemaal op stond, moesten Casper, Joris en Daniël moesten 200 meter touw uit de knoop halen en moesten de oudsten geblindeerd met duikbril tot een minuut tellen. Als ze precies op de minuut stopten, mochten ze naar bed. Verder zijn de kinderen voor een hoop klusjes ingezet die de leiding anders had moeten doen.

De volgende ochtend was het tijd voor het laatste interview van Cora en Donny. Cherise de Fleur uit Frankrijk kwam op bezoek. Zij kon vooral aanbevelen om met de toeristen naar Parijs te gaan, de stad van de liefde. Toen zij eenmaal weg was, stelde Cora voor om misschien vast met Donny samen Parijs te gaan verkennen om te kijken wat daar dan precies zo leuk aan was. Vanavond bij de bonte avond wordt bekendgemaakt waar de reis van Cora en Donny allemaal naartoe zal gaan en wie er met hun mee mogen. We zijn erg benieuwd!

Vandaag stonden er weer ontzettend leuke dingen op het programma. We gingen het spel zonder grenzen spelen op het kampterrein. Er werden allerlei leuke spellen gespeeld. Het allerleukste was toch wel de stormbaan en de swiper die vandaag op het kampterrein stonden. Hier hebben alle kinderen heel veel plezier aan beleefd vandaag. Het leek er nog even op dat alles in de soep zou lopen door een grote stroomstoring in Otterlo, maar deze was gelukkig na een half uurtje weer opgelost. Het groepje van Frank, bestaande uit Kars, Amélie, Sophie en Faylinn , waren het allersnelst op de stormbaan. Zij waren net drie seconde sneller dan de groep van Daan, Josephine, Floor, Marit en Jonas.

’s Middags was er ook nog even een momentje voor de ontgroening van Esmee en Annemarie, die dit jaar voor het eerst mee zijn als kampleiding. Dit was opgezet door Christiaan, maar hij werd vervolgens zelf te grazen genomen door de leiding omdat dit zijn eerste jaar als hoofdleiding is. Er was daarna wel een hoop rommel die opgeruimd moest worden…

Terwijl de leiding daarmee bezig was, hebben de kinderen lekker gedoucht en zich klaargemaakt voor de bonte avond, die vanavond op het programma staat. Er zullen acts opgevoerd worden (waaronder een act die de vriendinnen van Laura al heel de week in het geheim aan het voorbereiden zijn omdat ze morgen jarig is) en daarna gaan we lekker zingen en dansen. Een mooie afsluiter van een geweldig kamp! 

Morgen kunt u van uw kind(eren) zelf horen hoe deze laatste avond is geweest. We zien u graag morgenochtend rond 11:45 terug op het kerkplein van de Maranathakerk om de kinderen te ontvangen en uiteraard zondagochtend 26 augustus om 9:30 bij de terugkomdienst in de Maranathakerk. Tijdens deze dienst zal het kamplied worden gezongen door de kinderen en is er al een fotoverslag van het kamp. We hopen zoveel mogelijk kinderen bij de dienst te zien!!

Bedankt voor alle leuke reacties op de verslagen en tot morgen!

Liefs,
Alle kinderen en alle leiding.

Share

Lieve thuisblijvers,

Gisterenavond waren we gebleven bij de spooktocht. Sommige kinderen twijfelden eerst nog of ze mee zouden gaan, maar uiteindelijk zijn ze allemaal mee geweest!

Bij de ingang van het bos vertelde Annemarie H een spannend verhaal over een meisje met een hondje. Vervolgens moesten de kinderen langs een touw een route dwars door het bos afleggen. Als eerste vertrok een groep met Michal en Annemarie K, bestaande uit alle jongsten en een paar oudsten. Zij kregen een net wat mildere versie van de tocht zonder enge maskers, dit was voor deze kinderen al spannend genoeg! De rest van de kinderen vertrok in groepjes van 4 zonder begeleiding het bos in. De leiding was gelukkig wel vlakbij, maar dan wel verkleed als clown (Jacco), spook (Josephine), aap (Frank), in een morphsuit (Daan), of spelend op een blokfluit (Christiaan). Als er echt een noodgeval was, moest het groepje net als vorig jaar het codewoord “Oklahoma” roepen. Deze noodkreet is één keer geroepen door een groepje waarbij de spanning iets te hoog was opgelopen (het groepje van Marit, Jade, Laura en Lisa), maar na een groepsknuffel met Daan durfde het groepje met een gerust hart weer verder lopen. De meiden Lynn, Loes, Jessie en Sophie waren wel heel erg stoer: zij zijn als enige naar het verlichte portret gelopen die iets buiten de route was opgehangen. Het groepje van Casper, Daniël en Joris zorgde bij de leiding voor een hoop lol. Zij liepen de route in polonaise en vielen bij ieder schrikmoment in een treintje naar achteren. De jongens waren gelukkig wel heel enthousiast over de spooktocht.

Bij terugkomst op het kamphuis kregen de kinderen van Floor een beker warme chocolademelk en een stroopwafel en werd er nog uitgebreid nagepraat over de spooktocht. De spoken waren eng, maar het was toch het verhaal van Annemarie wat op de kinderen het meeste indruk had gemaakt. Vervolgens was het toch echt tijd voor de tekencontrole en om naar bed te gaan. Dit ging gelukkig zonder al te veel tegenstribbelen. De jongste jongens waren zelfs blij toen de leiding voorstelde om het licht vast uit te doen.

En toen was het alweer donderdag. De week vliegt echt voorbij. De kinderen werden vandaag een half uur later gewekt dan anders en zaten om half 9 zat iedereen (een soort van) uitgeslapen aan het ontbijt. Na het ontbijt kwam de opvallende verschijning Florentina uit Italië langs bij Cora en Donny. Zij komt uit modestad Milaan en wilde de toeristen graag haar prachtige land laten zien en het eten laten proeven.

Na het eten en de corvee gingen we Levend Cluedo spelen op het kampterrein. Op de boot naar Italië was een rijke man, meneer Rossi, vermoord. Hoofdinspecteur Napolitana riep de hulp in van de kinderen om deze moord op te lossen. Op de boot waren nog vijf mensen aanwezig, die de moord allemaal mogelijk konden hebben gepleegd: Kapitein Leonardo, Stuurman Mario, duikinstructrice Bella, mevrouw Donna Rossi en de kleine Bruno Rossi. Zij zaten verspreid over het kampterrein, en de kinderen moesten door vragen te stellen en moordwapens en moordlocaties te zoeken erachter zien te komen wie de moord had gepleegd, wat het moordwapen was en waarom de moord was gepleegd. Ook dit spel deden ze weer superleuk mee, en twee uur lang werd er hard gewerkt om de moord op te lossen. Maar liefst vier groepjes hadden alle antwoorden juist, en uiteindelijk won het groepje van Manon omdat zij de beste onderbouwing hadden waarom de vrouw van meneer Rossi, mevrouw Donna Rossi, de moordenaar was. Zij had de moord gepleegd omdat ze erachter was gekomen dat haar man in het geheim een relatie had met duikinstructrice Bella en ze het haar man kwalijk nam dat hij het ongeluk had veroorzaakt waarbij hun zoon Bruno zijn arm was verloren. Ook wilde ze al zijn geld erven, zodat ze op vakantie kon gaan met haar nieuwe liefde: stuurman Mario. Wij vinden het knap van de kinderen dat ze dit allemaal hebben kunnen oplossen!

Tussen de middag aten we een lekker broodje rookworst (daar schijnen ze in Italië ook erg van te houden) en daarna gingen we richting het bos om een verzamelspel te spelen. De kinderen moesten onder andere goudstaven, diamanten, geld, truffels, auto’s en wapens verzamelen. Voorwerpen konden worden verdiend door leiding in het bos te vinden en vragen over Italië goed te beantwoorden. Zo moesten de kinderen een actieve vulkaan in Italië noemen. Casper maakte indruk op de leiding omdat hij als enige meteen de Vesuvius op kon noemen. Waar het lezen van de Donald Duck al niet goed voor is! We hebben veel bijgeleerd over Italië vandaag. Zo weten de kinderen nu dat Quattro Stagioni niet zomaar de naam van een pizza is, maar dat dit eigenlijk vier seizoenen betekent.

Verder was er vandaag lekker wat vrije tijd op het kampterrein. Deze tijd kon mooi worden besteed aan het nadenken over acts voor de bonte avond. Iris en Esmee hoopten dat ze samen met al hun jongste meiden een act konden doen, maar kregen de mededeling van de meiden dat alleen Daan mee mocht doen. Dat belooft wat!

Ook beginnen we de kinderen eindelijk meer te horen over kampverkering (er gaan geruchten dat Joey en Wies kampverkering hebben). De leiding is hier echter al de hele week druk mee. Naast een grote stapel kaarten bracht de postbode namelijk een grote doos van Greetz met daarin een heliumballon voor Josephine. De afzender bleek uit de keuken te komen, hij was namelijk van Michal.

De leiding ontvangt dit jaar sowieso heel erg veel leuke post. Nog nooit zijn er zoveel leuke kaarten van ouders binnengekomen. Allemaal ontzettend bedankt daarvoor! We zijn heel erg blij dat we met uw kinderen deze onvergetelijke week kunnen beleven.

Wat er ook veel gebeurt in de vrije tijd, is zingen en dansen op liedjes uit de GJO kamp playlist. Dit kamp wordt er wel 99% van de tijd hetzelfde liedje geluisterd, namelijk Landen op Ibiza van Girlysblog. Om de haverklap wordt het verzoek gedaan of we dit liedje alsjeblieft over de boxen willen afspelen. De leiding durft eerlijk toe te geven dat wij dit liedje inmiddels wel een klein beetje zat zijn…

Op het menu vanavond stond heerlijke echt Italiaanse pasta. Het is duidelijk dat de kinderen daar weer volop energie van kregen, want er werd tijdens het eten veel met water gegooid en stilzitten was ineens heel erg moeilijk geworden. Als leiding kunnen we dit wel door de vingers zien, want we zijn vooral heel blij dat er op het gezicht van alle kinderen nog steeds een heel grote glimlach te zien is.

Vanavond staat er een smokkelspel op het programma met de voorwerpen die de kinderen vanmiddag hebben verzameld. Daarna leggen we de kinderen lekker vroeg op bed, zodat ze even wat slaap kunnen inhalen (of wat bezoekjes aan de andere slaapzalen kunnen brengen).

Groetjes uit Otterlo van alle kinderen en de leiding!

Share

Beste thuisblijvers,

Gisteren vertelden we dat we op het punt stonden om te gaan lasergamen. Dit was een heel groot succes! De jongsten gingen eerst het bos in, toen het net begon te schemeren. Zij mochten de lasergames als eerste uittesten, en met alle bijbehorende lampjes en geluidjes was dit super leuk om te doen. De helft van de kinderen had een lasergame met blauw licht en de andere helft een lasergame met rood licht. De teams moesten elkaar proberen te raken, en als de lasergame in regenboogkleuren ging knipperen betekende dit dat je af was, en terug moest naar je post om de lasergame te laten resetten. Kars kwam een paar keer vaker dan nodig terug op de post omdat hij zijn geluidje wilde veranderen naar het allercoolste geluid.

Toen de jongsten waren uitgespeeld en terug waren op het kampterrein, was het tijd voor de oudsten om richting het bos te gaan. Dit betekende dat de jongsten het kampterrein even voor zichzelf hadden, wat ook wel eens heerlijk voor ze was! Frank gaf de jongste meiden een spoedcursus overlopen, en daarna was het tijd om alles wat ze hadden geleerd in de praktijk te gaan brengen. Er werd een bezoek gebracht aan de jongste jongens en aan de slaapzaal van de oudste meiden (die er op dat moment zelf nog niet waren). Iris had de taak om de meiden steeds te vinden( ze lagen onder de bedden, in de bedden, onder een hoop kleding, achter een stapel tassen, etc.) en ze vervolgens weer terug in bed te leggen. Daar bleven ze dan maximaal 5 minuten, en dan kon ze weer van voor af aan beginnen.

Ondertussen was het in het bos pikdonker geworden, wat het lasergamen met de oudsten een stuk lastiger maar ook een stuk spannender maakte. Je kon niets zien, behalve de gekleurde lampjes van de lasergames. Dit was ook de reden dat Floor, nog geen 5 seconden nadat het spel was begonnen, vooroverviel. Gelukkig kon ze daarna gewoon weer verder spelen. De kinderen (en leiding, die om de beurt ook even mee konden spelen) genoten met volle teugen. We hebben niets anders gehoord dan dat het zo ontzettend gaaf was, ze dit nooit hadden verwacht en dit echt het leukste was wat ze tot nu toe hadden gedaan. We hebben de lasergames nog tot het eind van de week, dus er zullen vast nog wat potjes worden gespeeld de komende dagen!

Toen de oudsten ook weer op het kampterrein waren, was het al hartstikke laat. Door hun enthousiasme waren alle kinderen echter nog klaarwakker en werd er nog erg lang overlopen. Toen de leiding toch ook wel echt naar bed wilde gaan, hebben we daarom toch maar besloten om een oude vertrouwde methode in te zetten om de kinderen te laten slapen: een slaapmeditatie. Hierna vielen de kinderen allemaal gelukkig helemaal zen in slaap.

De volgende ochtend werden alle kinderen om 7.30 uur gewekt door Christiaan. Bij de oudste meiden is het inmiddels een gewoonte dat Wies als eerste haar bed uit gaat om naar buiten te gaan en aan de andere meiden een weerbericht uit te brengen. Vandaag rapporteerde ze: het is ijskoud buiten en een beetje mistig. Haar advies dan ook om een lange broek aan te trekken.

Na het ontbijt kregen Cora en Donny bezoek van Seppe Philipe uit België. Hij wilde de kinderen vooral meegeven dat ze in België lekker en veel kunnen eten. Inmiddels begint het ook wel heel duidelijk te worden dat Cora het wel heel erg gezellig vindt met Donny.

Vervolgens kregen de kinderen de opdracht om hun zwemspullen te pakken, vandaag stond namelijk het zwemmen op het programma! Gelukkig bleken lange broeken helemaal niet nodig te zijn en werd het een prachtige dag. In groepjes gingen we lopen naar het zwemmeertje. De jongste jongens hadden Mike zover gekregen dat hij alle tassen zou dragen. Waarom hij daar ja op heeft gezegd blijft ons een raadsel, maar hij vond het zelf helemaal niet erg!

De kinderen hebben het grootste gedeelte van de dag in het water doorgebracht en hadden de grootste lol. In andere jaren gebruikte de leiding deze dag vaak om wat slaap in te halen op de handdoeken, maar vandaag zocht ook de leiding lekker de verkoeling op in het water en werd er wat afgezwommen met de kinderen. Tussen de middag aten we traditiegetrouw een broodje gezond. Dit keer niet met Sandwichspread (de kinderen die al vaker mee zijn geweest onthouden ook alles), maar gewoon met mayonaise en ketchup.

Na terugkomst bij het kamphuis, besloten we nog even volop te profiteren van het mooie weer en werd er een buikschuifbaan opgetuigd. Dit moest wel voor het eerst worden gedaan door de vrouwelijke leiding, die geen idee hadden hoe je zo’n baan nu eigenlijk moet maken. Gelukkig waren daar de kinderen die de leiding graag mee wilden helpen.

Omdat we nog even moesten wachten op de patat, besloot Rahel de groene boekjes uit te delen en wat echte GJO-klassiekers in te zetten. Keesje de Jordaan, Zaltbommel, m’n tante uit Marokko, de dronken zeeman… Deze liedjes blijven altijd leuk! Heeft u de filmpjes hiervan gezien op onze Instagram pagina (@gjo_rhoon)?

Vanavond nog een element waar de kinderen al heel lang naar uitkijken: de spooktocht! Dit is vorig jaar voor het eerst gedaan en was toen een groot succes. De kinderen mogen zelf kiezen of ze mee gaan, maar zoals het er nu naar uit ziet wil vrijwel iedereen toch wel heel graag mee. U hoort morgen hoe het is gegaan en welke figuren de kinderen zijn tegengekomen.

Groetjes uit Otterlo!

 

 

Share

Lieve thuisblijvers,

Het spel van gisterenavond, “de Kaaskoppen tegen de Braatworsten” was een grote hit (er gaan geruchten dat Iris en Rahel vanavond een telefonische afspraak hebben bij RTL). Het Duitse team met als teamcaptain Annemarie H, moest strijden tegen het Nederlandse team, met als teamcaptain Esmee. Als eerste opdracht moesten de kinderen hun teamcaptain omtoveren tot echte vertegenwoordiger van hun land. Verder werden er allerlei spelletjes gespeeld, zoals ‘geen ja, geen nee, geen uh’ (hier waren Jens en Lyndsey erg goed in), een roddelspel, het aanwijzen van plaatsnamen op de kaarten van Nederland en Duitsland en het opnoemen van de 20 grote Duitse steden. Iedereen was ontzettend fanatiek, en ook de leiding deed enthousiast mee. De Kaaskoppen verdienden wel heel makkelijk punten met het raden van liedjes. De Braadworsten riepen namelijk steeds al na 1 seconde naam en titel van de liedjes, maar hadden het dan fout omdat het om de Duitse versies van de liedjes ging (wist u dat Zoutelande oorspronkelijk een Duits liedje is??).

Bij het laatste onderdeel moesten de teams aantallen raden, bijvoorbeeld het aantal inwoners van Duitsland en het aantal inwoners van Rotterdam. Het andere team moest dan zeggen of ze dachten dat het aantal hoger of lager lag. De teamcaptain van het team met het juiste antwoord moest toen uit een bak met water/vla apenkoppen happen, en iedere apenkop die gehapt werd was een punt waard. Uiteindelijk wonnen de Braadworsten op het nippertje, omdat de Kaaskoppen dachten dat Rotterdam 1.3 miljoen inwoners had en de apen die Esmee had gehapt daarom aan de Braadworsten moesten worden afgestaan. Begrijpt u het nog?

Na afloop van het spel werd er nog even gedanst, maar eigenlijk vooral door de leiding en de jongste meiden. Faylinn en Saar grepen hun kans en trokken direct de kostuums van Rahel en Iris aan. Dat belooft wat voor de bonte avond. De oudsten waren al naar de slaapzalen gegaan, om daar lekker te gaan chillen. Iedereen begint nu toch best wel een beetje moe te worden. Daan gaf de oudste jongens toestemming om nog even naar de oudste meiden te gaan. De volgende dag werd er echter geklaagd dat het ‘overlopen’ zo eigenlijk helemaal niet spannend was. Na een klein uurtje vond de leiding dat het wel welletjes was, en werden Rahel en Annemarie K aangesteld om te surveilleren op de slaapzaal van de meiden. Of de meiden daarna nog hebben overgelopen kunnen we u helaas niet vertellen, want Rahel en Annemarie zijn allebei in slaap gevallen en werden pas rond half 4 weer wakker.

En toen was het alweer dinsdag. Na het ontbijt kreeg Cora bezoek van Agnes uit Zweden, die de toeristen graag mee wil nemen naar de prachtige fjorden en ze knäckebröd wil laten proeven. Buschauffeur Donny was vandaag nergens te bekennen. Cora had hier toch wel wat moeite mee, en vroeg zich af of ze hem de afgelopen dagen niet te streng heeft aangepakt. Hopelijk is hij er morgen weer bij…

Vervolgens moesten de kinderen zelf een lunchpakket klaarmaken. Vandaag was namelijk de speurdag. Er was een route uitgezet door een gedeelte van de omgeving waar we nog nooit eerder geweest zijn, en het was prachtig! De kinderen moesten de weg vinden door Zweedse vlaggen te volgen. Hier kwam nogal een instructie aan te pas: je kon het gele kruis van de vlag het eigenlijk als een pijl zien, dus de kant waar het korte streepje naartoe wees moesten ze heen. Dit leek een vrij makkelijke opdracht, maar de groep van Manon, Floor, Jonas, Jens, Tristan, Jade en Lyndsey presteerde het toch om een afslag voorbij te lopen. Omdat zij richting een gedeelte liepen waar ze veel later op de dag langs moesten, bleven ze wel Zweedse vlaggen tegenkomen en hadden ze niet door dat ze verkeerd waren gelopen. Gelukkig kwamen daar Jacco en Esmee met de bus en hebben zij de groep weer afgezet bij het punt waar het misging. Later compenseerde dit groepje de verloren tijd door dwars door een maïsveld heen te lopen, in plaats van keurig er doorheen.

Onderweg kwamen de groepen drie posten tegen. Bij de eerste post werden Vikingspelen gedaan. Zo moesten de kinderen tapijtspringen, een grote tak doorzagen (hier moest minstens één EHBO-kit aan te pas komen), spijkerslaan, speerwerpen en ringwerpen.

Op de tweede post kregen de kinderen wat te drinken en broodjes met echte Zweedse balletjes. Dit ging er wel in! Hier kwamen we ook nog twee mensen tegen die hun mini-koe en schaap aan het uitlaten waren. Dit vonden de kinderen natuurlijk hartstikke interessant, en gelukkig lieten de beestjes zich gewoon aaien en vonden de eigenaren het ook alleen maar leuk.

Op de derde post moesten ook weer echt Zweedse activiteiten worden uitgevoerd. De kinderen moesten zelf zo snel mogelijk een IKEA-kast in elkaar zetten. De leiding heeft geamuseerd toegekeken en wij kunnen u adviseren om uw kinderen voorlopig nog niet zelf IKEA-meubels in elkaar te laten zetten. Als laatste moesten de kinderen knäckebröd fluiten.

Toen de kinderen rond 3 uur weer bij het kamphuis aankwamen, stond er een heerlijk glas limonade met wat lekkers klaar. Wist u dat de leiding dit jaar zelfs een siroopschenkrooster heeft? Vandaag werd de siroop met veel liefde ingeschonken door Jacco en Iris. Wat ook nog even een vermelding waard is, is hoe leuk de oudsten dit jaar omgaan met de jongsten, en hoe behulpzaam en zorgzaam ze zijn. Wij zien heel veel toekomstige leiding binnen deze groep!

Tijdens de speurdag hadden de groepjes ook nog de opdracht gekregen om een act of dansje in te studeren op de titelsong van Pippi Langkous. Deze werden ’s middags op het kampterrein opgevoerd. De bijzonderste rol was voor Saar: zij speelde namelijk het aapje van Pippi (en had hiervoor een masker op die eigenlijk voor een spooktocht bedoeld is). Anaïs was een hele goede Pippi Langkous. De speurdag is uiteindelijk gewonnen door het groepje van Daan, bestaande uit Amélie, Kars, Mirre, Elice, Isis, Lynn en Sophie.

We aten vanavond aardappelpuree met broccoli en Zweedse gehaktballetjes. Dit viel weer ontzettend in de smaak. Ook zijn vandaag de eerste kaartjes binnengekomen, die we na het eten hebben uitgedeeld aan de kinderen en die met veel plezier zijn gelezen. Kaartjes sturen kan nog steeds, naar Groepsaccomodatie “De Boomstronk”, Roekelse Bosweg 3, 6731 SH Otterlo.

Vanavond staat er ook weer iets heel leuks op de planning. Er zijn namelijk echte lasergames gehuurd, waarmee we zelf in ons ‘eigen’ bos kunnen lasergamen. Dit belooft heel erg gaaf te worden! We vertellen u er morgen meer over.

Liefs uit Otterlo!

Share

Hallo thuisblijvers!

Jullie zijn vast heel benieuwd hoe het gisterenavond is afgelopen met de dropping. Iris en Frank vertrokken als eerste met hun groepje jongste jongens en meisjes. Na anderhalf uur lopen vond Iris dat het hek waar ze langs liepen toch wel heel bekend uit zag… al snel kwamen ze tot te conclusie dat ze weer op precies dezelfde plek waren als waar ze het busje uit waren gezet. Hier kwamen ze ook Daan tegen, die hier net met het laatste groepje was gedropt. Even later hebben ze toch besloten de hoofdregel te overtreden en de envelop met hun telefoon open te scheuren. Toen ze dankzij Daan en Google Maps weer op de goede weg waren, liepen de kinderen zo langzaam dat de tijd tot thuiskomst op bleef lopen in plaats van minder werd. Gelukkig waren Jacco en Christiaan inmiddels alweer terug op het kampterrein en hebben zij de kinderen (en Frank en Iris) met de bus weer opgehaald. De kinderen uit dit groepje (Saar, Lyndsey, Kars, Roan, Lente, Rianne, Faylinn en Marit) verdienen wel een groot compliment, want ze hebben haast niet geklaagd en kwamen allemaal nog vrolijk thuis. Bij de andere groepjes ging het vinden van de weg naar huis een stuk soepeler. Twee groepjes zijn zelfs niet eens in het bos geweest en zijn bijna exact dezelfde weg als de bus teruggelopen.

Er waren ongetwijfeld weer plannen om over te lopen, maar na de korte eerste nacht en de lange dag lukte het de kinderen niet om wakker te blijven terwijl de leiding toezicht hield. Hier baalden ze de volgende ochtend zelf nogal van. Dat belooft wat voor vanavond…

Dat de kinderen wat meer geslapen hadden was maar goed ook, want vandaag stond de sportdag op het programma! Maar eerst was er nog het ontbijt en kregen Cora en Donny weer bezoek. Dit was Heinrich von Heinzen, een Duitser die vond dat de rondreis eigenlijk alleen maar door Duitsland moest gaan. Het bezoek eindigde in een polonaise met jodelmuziek.

Vervolgens begon de sportdag. De warming-up was dansen met dansjuf Rahel, die heeft bewezen dat ze een hele goede vervanger is voor dansjuf Linda, die dit jaar helaas niet meer mee is.

Na de warming-up werden kinderen in kleine groepjes verdeeld en was ieder groepje een ander land (Nederland, Frankrijk, Engeland, Zwitserland, Portugal, België, Zweden, Duitsland en Spanje). De groepjes kregen ook allemaal een vlag, die de Groepsmeister bij zich moest houden. Deze vlaggen werden de rest van de dag als cape gedragen, wat er heel leuk uit zag. Het werd ook steeds gezelliger op het kampterrein. Eerst kwamen dominee Rob Maas, Adrie Roskam en Lente van der Stel aan, die ons vanuit de Maranathakerk een bezoek komen brengen. Daarna kwamen ook Loes en Isis aan, dus nu is de groep kinderen helemaal compleet!

De landen moesten het ‘s ochtends in verschillende spelletjes tegen elkaar opnemen. Zo moesten ze touwtrekken, bowlen, skilopen, tafeltennisen, waterpongen, parcours afleggen met een ei op een lepel, blikwerpen, zaklopen en paaldraaien. De laatste twee spellen waren niet echt besteed aan Amélie. Zij scheurde uit de zak met het zaklopen en viel bijna achterover op een stoel omdat ze zo duizelig was van het paaltje draaien. Toch heeft haar groepje, dat verder bestond uit Lente en Lucas, gewonnen met de ochtenspelen.

’s Middags streden de verschillende slaapzalen tegen elkaar met atletiek. De kinderen moesten sprinten, verspringen en kogelstoten. Lucas, Jade, Tristan, Lente en Jonas behaalden de hoogste scores bij deze spellen.

Als laatste werd er ’s middags op een groot veld trefbal gespeeld, met als finale een potje waarbij de kinderen tegen de leiding speelden. De leiding was alleen nog niet helemaal in vorm, vandaar dat we besloten hebben de kinderen te laten winnen.

Terwijl de meiden na de sportdag een beauty-middagje hielden en elkaar opmaakten met heel veel glitters en de jongens tafeltennisten met de dominee en een watergevecht hielden, zijn Iris en Rahel hard bezig geweest om de zaal helemaal klaar te maken voor het avondspel: confetti, slingers en aan de ene kant zwart-rood-gele ballonnen en aan de andere kant rood-wit-blauwe ballonnen. Hierbij kregen ze gelukkig hulp van Lente en Adrie. We spelen vanavond het welbekende spel “de Kaaskoppen tegen de Braadworsten”. We zijn erg benieuwd naar dit spel!!

En met Duitsland als thema aten we natuurlijk ook Bratwurst! Het was een echt feestmaal: worst met echte Duitse saus, worteltjes en doperwtjes en rösti-rondjes. Lynn werd er zelfs zo enthousiast van, dat ze haar bordje bijna uit haar handen liet vallen en viel. Hier hebben Floor en Lynn de rest van het diner de slappe lach om gehad. Als toetje hadden we vla flipf. Wat is het fijn dat er weer zo lekker voor ons wordt gekookt dit jaar door Michal Fransen en Floor van der Kemp!

Op dit moment barst er een watergevecht los met het water uit de afwasteiltjes. Erg goede timing, gezien de kinderen net vanmiddag gedoucht hebben. Ach, ze hebben het in ieder geval allemaal super naar hun zin!!

Morgen hoort u meer over het spel van vanavond. Voor nu veel liefs en de groetjes uit Otterlo!

Share

Beste thuisblijvers,

Het is weer tijd voor een nieuwe update uit Otterlo! Het Bosjassen gisteren was erg leuk, maar het werd ook duidelijk dat de kinderen (en Daan) nog steeds erg goed kunnen vals spelen. Welke groep er dus uiteindelijk echt het beste kon Bosjassen, zullen we nooit weten.

Na het bosspel gingen de jongsten naar bed, tot grote vreugde van een aantal jongste meiden (want lekker in bed liggen is echt het allerleukste van kamp, aldus Rianne). Met de oudsten werd er nog een flink stuk gewandeld. Tijdens deze wandeling werden de rollen een beetje omgedraaid. Lucas en Jonas werden namelijk door Frank en Jacco ingezet om iedereen te laten schrikken. Of dit bij de kinderen gelukt is weten we niet, maar Annemarie K en Daan schrokken in ieder geval héél erg.

Dat de kinderen daarna zo moe waren dat ze direct gingen slapen was natuurlijk een domme gedachte. Er werd volop overgelopen door de oudsten, en zelfs toen de leiding al in bed lag werden er nog plannen gesmeed hoe er nog overgelopen kon worden (dat hadden zij alleen niet door). Christiaan zag het positief in: de eindtijd was in ieder geval 1.5 uur eerder dan de eerste nacht vorig jaar. Er zit een stijgende lijn in.

Hoewel het voor ons allemaal toch wel een hele korte nacht was, zat iedereen toch om 8 uur stipt klaar voor het ontbijt. We zijn het niet gewend dat het eten zo soepeltjes verloopt, dus na het ontbijt liepen we bijna een uur voor op onze planning! Cora en Donny (die natuurlijk weer te laat was) kregen vandaag hun eerste gast, die iets over zijn land kwam vertellen. Dit was Janco, een boer uit Nederland. Hij is nog nooit op vakantie geweest, want hij vindt ons eigen landje veel te mooi en heeft altijd wel iets te doen op de boerderij. De toeristen van de busreis kunnen hem mooi om half 5 ’s ochtends helpen met koeien melken. Lindsey zei meteen tegen boer Janco dat zij dit super leuk zou vinden.

Na het afwassen en de corvee was het tijd voor de kampdienst. De dienst had als thema ‘Ik versta je niet!’ Er werden veel liedjes gezongen in meerdere talen en Rahel vertelde het verhaal over de toren van Babel, waarin de mensen elkaar van de een op de andere dag niet meer konden verstaan. De collecte was voor Peduli Anak. Dit is een opvangcentrum voor kinderen in Lombok, opgezet door een Nederlandse man, waar zo’n tachtig kinderen wonen en naar school kunnen. Dit opvangcentrum is door de aardbevingen in Lombok er geraakt en er is veel geld nodig voor de wederopbouw. Met de bijdragen van de kinderen en leiding is er een mooi bedrag van 100 euro opgehaald! Tijdens de terugkomstdienst volgende week zondag wordt er in de kerk ook nog een extra collecte door deze organisatie gehouden.

Na de dienst werden er spelletjes gespeeld die met het verhaal van de toren van Babel te maken hadden. Zo moesten de kinderen met spaghetti en marshmallows in groepjes een toren bouwen, met een belangrijke hindernis: er mocht niet bij gepraat worden. We voorzagen dat dit nooit zou gaan lukken, maar de kinderen gingen keihard aan de slag! Als er toch gepraat werd, moest de toren worden afgebroken en moesten ze opnieuw beginnen. Het groepje van Iris, bestaande uit Lente, Casper, Jonas en Amélie, maakte uiteindelijk de hoogste toren. Dit hadden ze wel echt te danken aan de gebaren-coaching van Iris, wat een verborgen talent van haar blijkt te zijn.

Verder werd er doorfluistertje gespeeld en een spel waarbij een van de kinderen in het midden van een kring een lichaamsdeel aanwijzen (bijvoorbeeld je voorhoofd) en dan moest zeggen: dit is mijn voet. Een ander kind moest zijn voet aanwijzen en zeggen: dit is mijn voorhoofd. Dit leverde een hoop leuke spraakverwarringen op.

’s Middags werden er in zelfgemaakte groepjes hutten gebouwd. Dit namen de kinderen zoals ieder jaar weer erg serieus. Na een uur rondsjouwen met allerlei gevonden spullen uit het bos (waar Joey precies een oude portemonnee en kikker voor nodig had weet nog steeds niemand), waren er weer complete huizen verschenen. Voor ze hun nieuwe huis weer achter moesten laten, kregen ze nog een lekker pakje Wicky en sultana’s om in de hut op te eten. Lisa maakte er nog een heel officieel momentje van, en bracht met haar pakje Wicky een toost uit op hun mooie hut.

Terug bij het kamphuis werden de lange broeken en truien meteen omgewisseld voor korte broeken en t-shirts en vermaakten de kinderen zichzelf weer heerlijk op het kampterrein. Lente bleek onverslaanbaar in Twister, zelf de leiding kon onmogelijk van haar winnen.

’s Avonds aten we natuurlijk echte Hollandse stamppot met een heerlijk stuk rookworst. Sommige kinderen keken even raar op van een bord snijbonenstamppot, maar uiteindelijk zaten ze allemaal te smikkelen. Joris zei dat hij de bonen niet zo lekker vond, maar heeft wel als enige drie keer opnieuw opgeschept! Ook hebben ze al door dat ze op basis van het dagthema kunnen raden wat er ’s avonds op het menu staat.

Tijdens het eten hebben we altijd de leukste gesprekken met de kinderen, die vooral over eten gaan. Zo zijn we er vanavond achter gekomen dat Faylinn bang is voor kaas en op het bordje van Laura alles precies recht moet liggen. Het lievelingseten van veel kinderen is pizza en pannenkoeken, maar ook wraps hoorden we vaak voorbijkomen.

Vanavond gaan de kinderen weer lekker naar het bos voor een spelletje spons, water, vuur, een soort variant op steen, papier schaar. Wat zij nog niet weten, is dat daarna de avondactiviteit pas écht begint. Vanavond is namelijk de dropping. De kinderen worden met de leiding ergens gedropt en moeten de weg naar het kamphuis terug zien te vinden. Dit is met leiding met google maps op hun telefoon natuurlijk wel heel erg makkelijk, maar daar is dit jaar iets op bedacht: de mobiele telefoons van de leiding worden in een envelop gestopt die wordt dichtgeplakt, en het is de bedoeling dat de envelop nog dicht is als ze weer bij het kamphuis aankomen… We zijn erg benieuwd hoe lang het zal duren voor alle groepjes weer op het kampterrein zijn. Morgen hoort u er meer over…!

Lieve groetjes uit Otterlo!

Share

Beste thuisblijvers,

Na een lange zomervakantie is het 56GJO kamp met als thema ‘Reis door Europa’ eindelijk van start gegaan! Het kerkplein stond vanochtend vol met enthousiaste maar toch ook wel een beetje gespannen kinderen en hun familie. Leuk dat zoveel mensen ons weer zijn komen uitzwaaien! Na een kort woord van de hoofdleiding en dominee Rob Maas, de bekendmaking van de groepsindeling en een fotomomentje met de groepen was het tijd om met auto’s naar Otterlo te vertrekken. We willen alle ouders die gereden hebben heel erg bedanken.

Toen de ouders waren vertrokken, begonnen we met het spelen van de kennismakingsspelletjes, bedoeld om elkaar beter te leren kennen. Dat is goed gelukt: zo weten we nu dat Roan op karate zit, Lyndsey houdt van streetdancen, Emiel van skiën en dat heel veel van de kinderen op hockey zitten. Het meest effectief om alle namen te leren kennen was het ouderwetse krantje meppen, waar het grootste deel van de kinderen nog nooit van had gehoord! Ze vonden dit wel een superleuk spel. Na alle kennismakingsspellen kenden alle kinderen elkaars namen wel. Nu de leiding nog…

Na de kennismakingsspellen gaf Christiaan eindelijk het startsein dat de kinderen de slaapzalen in mochten. Alle kinderen vlogen meteen naar de slaapzalen om het beste bed te bemachtigen. Bij de oudste meiden was er eerst een vergadering van een half uur nodig, maar gelukkig werd dit in goede banen geleid door Floor en hebben alle meiden nu een slaapplek waar ze blij mee zijn. Die zullen vast keurig in hun bed blijven liggen vanavond!

De rest van de middag vermaakten de kinderen zichzelf op het kampterrein. Dit ging van nootjes verzamelen tot dansen op de liedjes van Mamma Mia (de jongens snapten hier helemaal niets van). Ook werden er natuurlijk gewoon spelletjes gespeeld en werd er gevoetbald en tafeltennist. Het werd meteen duidelijk dat er ook nog wat regels aan de lijst moesten worden toegevoegd, waaronder: ‘we spuiten de leiding niet nat met waterpistolen’.

’s Avonds stond er groenten- of tomatensoep en broodjes knakworst op het menu. Dit ging er wel in op zo’n eerste dag! Na het eten werden we voorgesteld aan Cora, de reisleidster van reisorganisatie Corendon, en Donny, de buschauffeur. Cora wil een busreis gaan organiseren door Europa, maar weet nog niet precies welke landen ze wil gaan bezoeken. De komende week heeft ze iedere ochtend een gesprek met de vertegenwoordiger van een land en hoopt ze erachter te komen welke landen de moeite waard zijn om doorheen te rijden. Wel heeft ze nog haar twijfels of het een slim idee was om Donny aan te nemen als buschauffeur…

Voor de kinderen die voor het eerst mee zijn op kamp zijn sommige dingen nog wel even wennen. Zo vroeg een van de jongste meiden zich af waar de wasmachine stond en was het ook nieuw dat ze zelf hun bordje en bestek moesten afwassen. Die wasmachine hadden Manon en Amélie trouwens best goed kunnen gebruiken, want die hebben het voor elkaar gekregen om chocoladevla over zichzelf en hun trui heen te krijgen. “Per ongeluk”.

Vanavond staat het spel Bosjassen op het programma. Dit is een spel waarbij de ruiten en harten tegen elkaar spelen. De spelers moeten kinderen uit het andere team proberen te tikken en moeten dan hun kaart aan elkaar laten zien. Degene met het hoogste nummer op de kaart wint, en krijgt het kaartje van de ander. Verder zijn er nog allemaal andere regeltjes die te ingewikkeld zijn om uit te leggen. We horen straks of het allemaal gelukt is!

Na het bosspel gaan de jongsten naar bed en gaan de oudsten nog een wandeling maken. We hopen dat ze hierdoor zo moe zijn dat ze snel gaan slapen, maar houden er rekening mee dat het nog wel eens laat zou kunnen worden vanavond… Hoe laat het geworden is, hoort u morgen!

De kinderen (en leiding) vinden het trouwens altijd erg leuk om kaarten te ontvangen! De adresgegevens van ons kamphuis zijn: Roekselse Bosweg 3, 6731 SH Otterlo

Groetjes uit Otterlo!

P.S. Wilt u af en toe extra foto’s en filmpjes zien? Volg ons dan op Facebook en Instagram (gjo_rhoon)

Share