Category Archives: Kampverslagen

Beste thuisblijvers,

Het is alweer tijd voor het laatste verslag uit Otterlo! De week is voorbijgevlogen. Dit hebben we natuurlijk te danken aan de fantastische groep kinderen en zeker ook aan de leiding!

Gisterenavond stond de quiz op het programma. Vier teams streden tegen elkaar in verschillende rondes. Alle vragenrondes hadden te maken met de thema’s die ook deze week voorbij waren gekomen: de Prehistorie, de Oudheid, de Gouden Eeuw, de Middeleeuwen en het heden. Deze vragen waren best lastig! Wist u bijvoorbeeld dat fruit in de middeleeuwen als ongezond werd gezien en dat er per dag 95 miljoen selfies worden gemaakt?

Naast vragenrondes werden er ook verschillende minigames gespeeld, zoals het flippen van een flesje, een piramide maken met bekertjes en een spel waarbij je een pen vanaf je hand omhoog moest gooien en dan met dezelfde hand moest vangen. Deze spellen werden super fanatiek gespeeld (zoals eigenlijk alle spellen deze week), en het team van Daan mocht zich uiteindelijk de winnaar noemen.

Vanochtend werden we gewekt door de kookploeg met een heerlijk croissantje en een glaasje verse sinaasappelsap. Een goed begin van de dag! Daarna was het voor de meesten flink zoeken naar een droge lange broek en een schoon shirt om aan te trekken. Dit is gelukkig bijna iedereen gelukt.

Daarna werd op het kampterrein een zeskamp gehouden. Er waren verschillende opdrachten: een parcours met een skippyslang, een parcours waarbij de kinderen op een reuzenbal moesten lopen, kegelroof, een race in een broek met 5 broekspijpen waarbij een bal in het doel moest worden geschopt en een race met een opgeblazen open kubus (de oplettende lezer heeft waarschijnlijk door dat het eigenlijk maar vijf spellen waren). Met name dit laatste spel viel heel goed in de smaak, bij zowel de kinderen als de leiding (misschien nog wel het meeste bij de leiding).

’s Middags was er tijd om de tassen in te pakken en de slaapzalen vast een beetje op te ruimen. Dit was niet zomaar in een paar minuten gedaan, kunnen we u vertellen. Bij een aantal kinderen werd nog een grote stapel schone onderbroeken aangetroffen in hun tas. Ook waren er meerdere kinderen die zich ineens hardop afvroegen waarvoor nou eigenlijk die vuilniszak bedoeld was die in hun tas zat, of die hun natte handdoek direct na het douchen in hun tas hadden gestopt. Wij hebben echt ons best gedaan..!

De rest van de middag werden op het kampterrein verschillende spelletjes gespeeld en werd er druk geoefend voor de bonte avond. Wist u dat er dit jaar, naast de bekende zing- en dansacts, ook een poppenkast op het programma staat? Ook zijn er verschillende verrassingsacts, waar wij natuurlijk erg benieuwd naar zijn. En wat is er nou leuker dan de verhalen over de bonte avond van uw kind zelf te horen?!

Net hebben we voor het laatst met elkaar avond gegeten. Er stond een broodje shoarma met aardappeltjes en sla op het menu. Veel kinderen gaven aan dat zij dit het allerlekkerst vonden van de hele week. We hebben de hele week gesmuld, met heel veel dank aan Nanda, Jan Douwe en de laatste dagen ook Michal. Kookploeg, bedankt!!

Vanavond staat de kinderen de bonte avond te wachten en zal er ook een ontknoping zijn van de reis door de tijd van Sjakie en de professor. Zouden zij in de toekomst terecht komen? Of dit hen nou lukt of niet, we hebben er enorm van genoten om elke dag in een ander tijdperk te zijn en hier meer over te leren!

Wij hopen morgen aan te komen rond 11:45 bij de parkeerplaats van LTC/Sordino. Vanwege corona houden we dit ook weer zo klein en rustig mogelijk (helaas, wij vinden dit ook erg ongezellig). We hopen op uw begrip en medewerking!

Uiteraard hopen wij ook alle kinderen en ouders te zien op zondagochtend om 9:30 bij de terugkomdienst in de Maranathakerk in Rhoon. Tijdens deze dienst zal het kamplied worden gezongen door de kinderen en is er een fotoverslag van het kamp. Vanwege corona moeten er plekken gereserveerd worden om aanwezig te zijn bij de kerkdienst. U kunt uzelf en uw kinderen opgeven via het mailadres voorz.kr.maranathakerk@gmail.com . We hopen dat er zoveel mogelijk kinderen bij zijn!

Enorm bedankt voor alle leuke reacties op de verslagen. Heel graag tot morgen!

Lieve groetjes,
Alle kinderen en alle leiding.

Share

Hallo lieve thuisblijvers,

De op één-na-laatste update vanuit Otterlo! De week vliegt nu echt voorbij. Wij vinden dat vast een stuk lastiger dan jullie, want we kunnen ons voorstellen dat jullie de kinderen die we bij ons hebben erg missen!

Gisterenavond stond het kampvuur en de dropping op het programma. Rond het kampvuur werden uiteraard weer liedjes uit het groene boekje gezongen. De zangkwaliteit was beduidend minder dan eerder deze week, maar dat mocht de pret niet drukken! Ook bij de dropping was te merken dat de kinderen inmiddels best een beetje moe begonnen te worden. De leiding had de handen vol aan het er doorheen loodsen van de kinderen. Gelukkig waren er ook kinderen bij die de sfeer op peil hielden door liedjes te zingen en elkaar moed in te praten. Aan doorzettingsvermogen geen gebrek! Wij zullen u maar niet vertellen hoe laat sommige oudsten terug waren bij het kamphuis. Het goede nieuws: ze waren stuk voor stuk blij dat ze hun bed in konden en er zijn geen overlooppogingen gedaan.

De meeste kinderen sliepen vanochtend zo lekker, dat de leiding besloot om de kinderen niet om 07:30, maar om 08:00 te wekken. Veel kinderen vonden dit nog steeds belachelijk vroeg, en gingen met de leiding de discussie aan waarom ze nou nooit tot half 12 uit mogen slapen. Het was wel duidelijk dat de dropping nog steeds een klein beetje in de benen zat. De opdracht om de sportkleding aan te trekken werd dan ook met matig enthousiasme ontvangen. Maar, na wat kleine opstartprobleempjes zat iedereen toch keurig klokslag 08:30 aan het ontbijt. Tijdens het ontbijt bleek dat de kampromance van Brian en Madelief nog steeds gaande is. We zijn heel benieuwd of dit ook na kamp zal doorzetten.

Tijdens het ontbijt kwam een grote blauwe bus het kampterrein op. De vragende blikken van de kinderen werden al snel beantwoord: er werd een enorme stormbaan opgezet! U zult begrijpen dat de leiding met buitengewone inzet de kinderen aan tafel heeft moeten houden: ze wilden eigenlijk al! Maar uiteraard, zoals elke dag, wordt er na het eten druk gecorveed (schrijf je dat zo?): van veld tot snoepkraam tot douches, alles is door de kinderen weer stevig onder handen genomen. Toen er eenmaal werd gefloten werd al snel duidelijk wat we vandaag zouden gaan doen: de sportdag! Na een energieke warming-up, geleid door Annemarie H. en Ryan op ‘Het Vliegerlied’, ‘Skibidi’ en ‘Oja Lele’ werden de kinderen in vier groepen in gedeeld. Als eerste werd er een ballonnendans gedaan. De kinderen moesten bij dit spel steeds proberen om de ballonnen van hun tegenstanders stuk te trappen. Kerem, Lente, Arisha en Lindsey kwamen er niet goed van af: een van hun twee ballonnen sneuvelde al voor het spel begonnen was! Gelukkig was de scheidsrechter coulant, en mochten ze nog snel een nieuwe gaan halen.

Na de ballonnendans was het tijd voor afwisselend het touwtrekken en de stormbaan. In teams streden de kinderen in wisselende samenstellingen tegen elkaar. Wist u dat Jazlyn in een 1 op 1 touwtrekwedstrijdje door haar broer D’lon naar de overwinning werd geschreeuwd? En dat D’lon hierna ongeveer nóg blijer was dan Jazlyn zelf? Ook de stormbaan was een enorm succes. Onder begeleiding van Michal en Ryan denderden alle kinderen meerdere keren over de baan. Zelfs een zachte motregen hield ze niet tegen! Rijk en Dani deden dit misschien net iets té enthousiast, maar kwamen er gelukkig uiteindelijk nog goed van af.

Over het weer gesproken: we hebben echt alle seizoenen voorbij zien komen vandaag! Als we ook nog sneeuw hadden gehad waren we zo’n beetje compleet. We hebben een strakblauwe lucht gehad, stromende regen, motregen, harde wind, en weer een strakblauwe lucht. De kinderen leken er gelukkig niet zo’n last van te hebben. Toen de sportdag op z’n einde liep, zijn een aantal kinderen op advies van de leiding toch nog maar even hun bed op gaan zoeken: het was na de dropping toch wel even lekker om nog wat te slapen! De andere kinderen gingen lekker een spel spelen of in elkaars complimentenboekjes schrijven (die na het succes van twee jaar geleden ook nu weer aan de kinderen zijn uitgedeeld). Het is een heerlijk gezicht om alle kinderen naast elkaar te zien zitten, en soms naar iemand te lopen met de standaardzin ‘Zullen we in elkaars boekje schrijven?’ Als leiding hebben we afgesproken om ook in ieder boekje te gaan schrijven. Of we hier goed aan hebben gedaan valt nog te bezien, maar beloofd is beloofd! Ieder kind zal met een mooi gevuld schriftje met complimentjes weer naar huis gaan. En terecht!

Tijdens het schrijven van de complimentjes kwam ook de volgende verrassing het kamphuis op gereden. Lourdes en Maryse konden het niet geloven, maar na de stormbaan was vanavond ook nog de avond waarop de kinderen zich konden verheugen op patat! Sommige kinderen voelden zich meer verwant met onze zuiderburen, en corrigeerden iedereen die sprak over patat: we eten geen patat, we eten friet! Mike vond dat bij het eten van friet toch eigenlijk wel een snack hoorde. De frietenbakker leek alleen haast gerekend te hebben op honderd kinderen, in plaats van vijftig. Na zo’n dag vol sport gingen deze snacks wel zonder moeite op.

Vanavond is het tijd voor een heel ander soort inspanning – er staat namelijk een quiz op het programma. De kinderen zullen in vier teams het tegen elkaar gaan opnemen met diverse kleine spelletjes. Wie zal er winnen? Dat leest u morgen!

Groetjes uit Otterlo!

Share

Lieve thuisblijvers,

U bent vast heel benieuwd hoe het gisteren met de spooktocht is gegaan! Bij de ingang van het bos kregen de kinderen een verhaal te horen over Ronja en de Roversdochter, en vervolgens moesten ze langs een lint een route lopen. Hierbij kwamen ze verschillende ‘spoken’ tegen die hen lieten schrikken. De jongsten deden dit samen met de leiding, de oudsten mochten zelf groepjes maken en de tocht zonder leiding lopen. Dit was natuurlijk super spannend! Wij hebben ons verbaasd over de stoere jongsten, die niet alleen hard gingen lachen na een schrikmoment, maar ook de spoken aan wilden raken. De oudsten genoten ook van de spooktocht, al klaagden zij achteraf wel dat ze hem nét niet eng genoeg vonden. Er waren ook wat kinderen bij die ervoor kozen de spooktocht over te slaan en lekker op tijd naar bed te gaan, en ook die keuze vinden wij heel stoer! Niet alleen de kinderen schrokken trouwens van de spoken, ook Eveline (verkleed als Ronja) schrok zich wild omdat zij Martijn aan zag voor een wild zwijn.

En toen was het alweer woensdag. Wat gaat de tijd ineens hard! We zijn al over de helft van dit kamp. Vandaag belandden Sjakie en de professor in de Middeleeuwen, bij Biggo van Duiveland in Rhoon. Ze vertelden hem dat hij in de toekomst een standbeeld zou krijgen in Rhoon, en dat zijn kasteel een restaurant is geworden. Biggo is uitgenodigd om mee te gaan in de tijdmachine, in de hoop dat dit helpt om naar de toekomst te kunnen.

De woensdag staat normaal bekend als de ‘zwemdag’ en de ‘patatdag’, maar vandaag zag er heel anders uit. Vanwege de corona kampbubbel hebben we besloten niet te gaan zwemmen, maar een dag vol leuke activiteiten op het kampterrein te doen. Vanochtend was er wel een hele speciale gast, geheel in het teken van het thema Middeleeuwen. We kregen bezoek van Jannes de goochelaar! Hij bleek niet alleen heel goed te zijn in goochelen, maar was ook een kei in woordgrappen, leerde de kinderen van alles over de middeleeuwen en leerde hen zelfs wat van zijn goocheltrucs!

Eén ding was wel hetzelfde als de woensdag op andere jaren, namelijk het broodje gezond tussen de middag. Ieder jaar is dit weer een echte hit!

’s Middags werden er op het kampterrein waterspellen gespeeld. We begonnen met sponstrefbal, wat eigenlijk meer een groot watergevecht met sponzen was. Daarna werd er een dienbladenrace gehouden, waarbij de kinderen in estafette bekertjes gevuld met water naar de overkant moesten brengen, terwijl een ander team met waterballonnen moest proberen de bekertjes van het dienblad af te gooien. U begrijpt: niemand had nog een droog pak na dit spel. Daarna was het tijd voor de zeepbaan, waarop de kinderen konden buikschuiven. De kinderen hebben hier enorm van genoten. De rest van de middag stond er een lange rij voor de douches en moesten er heel wat waterballonnenvelletjes uit het gras worden gehaald. Zoals u aan de foto’s waarschijnlijk wel kunt zien, hebben wij de zwemdag niet enorm gemist (al hopen we natuurlijk dat het volgend jaar weer gewoon kan!).

Vanavond stond er heerlijke chili con carne op het menu, klaargemaakt door onze fantastische kookploeg Nanda en Jan Douwe, met assistentie van Madelief en Lente. We kunnen u vertellen dat de keuken voor een paar uur net een discotheek leek. Omdat Jan Douwe gaat verhuizen is hij er helaas maar tot vanavond bij. We gaan zijn kookkunsten, maar vooral ook zijn gezelligheid missen de komende dagen! Ook Marije vertrekt vanavond weer naar huis. Nog zo’n topper van een nieuwe leiding, die we nog heel veel jaar bij ons hopen te hebben!

Net hebben de oudste jongens hout gesprokkeld in het bos en op dit moment begint net het vuurtje flink te branden. De groene boekjes zullen ongetwijfeld ook weer tevoorschijn worden gehaald. Na het kampvuur gaan we een nieuwe poging doen om de dropping te gaan lopen. Duimt u mee dat het droog blijft?

Lieve groetjes uit Otterlo

Share

Hallo thuisblijvers,

Gisterenavond na het heerlijke ijsje van de ijscoman was het tijd voor een spelletjesavond op het kampterrein. Er weren spelletjes gespeeld zoals spijkerbroekhangen, de blinde jacht (het geblinddoekt afleggen van een parcours), muntwerpen, hints en een estafette. Dani kreeg het voor elkaar om het spijkerbroekhangen 1 minuut en 36 seconden vol te houden, voor zover wij weten een record! Ook waren er vele quizvragen. Dit leverde zoals altijd weer hele grappige antwoorden op. Het groepje van Sven, Floortje, Iris en Mike dachten dat de Paus in Capitaanstad woont (of was het nou Pellikaanstad?). Verder dacht Iris dat Ameland in de provincie Zweden ligt en dacht Lindsey dat Ameland bij Ibiza hoorde. Verder dachten de meeste kinderen dat de Schakel de grootste krant van Nederland was en bij een vraag over de dunstbevolkte provincie van Nederland ging een groepje nadenken over in welke provincie de dunste mensen wonen. Als laatste onderdeel moest er een ingewikkelde rebus worden opgelost die leidde naar een schat. Toen eenmaal twee groepjes richting de brievenbus van het kampterrein begonnen te rennen, was dit voor de andere kinderen reden om de rebus aan de kant te gooien en ook zo snel mogelijk die kant op de rennen. In die brievenbus lagen gouden munten, gelukkig waren er genoeg voor alle kinderen. Omdat het tempo van alle spellen zo hoog lag en de leiding allemaal druk in de weer was, zijn er jammer genoeg bijna geen foto’s van dit spel. U moet ons daarom maar op ons woord geloven dat de kinderen genoten hebben!

Na het avondspel kregen de jongste jongens en meiden een cursus overlopen van Daan en Frank. Eerst bezochten de jongens de meiden, maar toen zij eenmaal waren teruggestuurd en de meiden aan zet waren, durfden zij toch niet zo goed te gaan. Pas toen hun eigen groepsleiding toestemming had gegeven, vertrokken ze massaal die kant op. We zijn bang dat ze nu toch ook de smaak te pakken hebben… Tegelijkertijd speelden de oudsten een potje weerwolven. Jet kan dit als de beste leiden. Helaas konden de kinderen daar gisterenavond voor het laatst van genieten, want Jet is vandaag weer naar huis vertrokken voor een activiteit van haar studie. De leiding en alle kinderen vonden het super dat ze er toch een paar dagen bij was!

De volgende ochtend was het weer tijd voor een sketch van Sjakie en de professor die naar de toekomst probeerden te reizen. U voelt hem al aankomen… dit mislukte weer. Vandaag belandden ze in de Gouden Eeuw, waar ze Michael de Ruyter en Piet Hein tegenkwamen. De acteurs hadden de grootste lol tijdens de sketch en hadden ook gedurende de dag nog regelmatig de slappe lach, al snapte van het publiek eigenlijk niemand helemaal waarom.

Ook de kinderen gingen vandaag op een soort ontdekkingsreis; zij hadden de speurdag! De kinderen moesten op zoek naar een Dodo, een vogelsoort die eigenlijk uitgestorven is, maar waarvan er nog eentje was gesignaleerd in Otterlo. De kinderen kregen een schepnet mee om de Dodo te vangen en een gele ballon om hem te lokken. We liepen een prachtige route door een natuurgebied vlakbij Otterlo. D’lon dacht dat hij in de woestijn was beland! Onderweg moesten de kinderen verschillende opdrachten uitvoeren, zoals het zoeken naar allerlei voorwerpen in de natuur en lopen over een blote voetenpad. Sommige groepjes hadden niet goed door welk pad er nou precies bedoeld werd, dus zij hebben een heel ander stuk op blote voeten gelopen (niet een paar meter, maar een paar kilometer). Jazlynn heeft zelfs bijna de hele speurdag op haar blote voeten afgemaakt.

Ook waren er verschillende posten. De eerste post was bij Mirthe de Papegaai, die net als de kinderen op zoek was naar de Dodo. Bij haar moesten de kinderen ‘ren je rot’ spelen (een spel waarbij meerkeuzevragen worden gesteld en je zo snel mogelijk naar het antwoord toe moet rennen). Ook was er een post waarbij een avontuurlijke scene moest worden bedacht en opgevoerd, een post waarbij met een elastiekjespistool moest worden geschoten op verschillende schietschijven (dit konden Paulina en Sven als beste), een post waarbij de Dodo moest worden gevangen en als laatste een post waarbij de eieren en het verstopte goud van de Dodo moest worden gezocht. Na een wandeling van in totaal 11 kilometer (en voor de groepjes van Daan en Frank iets verder, want zij waren fout gelopen) kwamen de kinderen ’s middags redelijk uitgeput aan op het kampterrein. Gelukkig lagen er ijsjes op hen te wachten en was er heerlijk de tijd om te chillen op het kampterrein.

Op het menu stond vanavond heerlijke macaroni. Na het eten was er een verrassing voor de kinderen, namelijk post van het thuisfront! We zien dat dat de kinderen super goed doet. Daarna werd er door de kinderen druk gespeculeerd over het avondprogramma, omdat zij van de leiding wisselende signalen kregen. Eigenlijk was de dropping van afgelopen zondag naar vanavond verplaatst, maar omdat zelfs de leiding het niet zag zitten om nog een keer een heel eind te lopen vandaag, is er opnieuw wat geschoven in de planning. Vanavond vindt daarom de spooktocht plaats in het bos. U hoort er morgen meer over!

Verder nog de beloofde update over de status rondom de kampverkering: Na ruim vier dagen zijn nu dan eindelijk de eerste stelletjes gesignaleerd onder de kinderen: Madelief heeft kampverkering met Brian, en ook tussen Arysha en Dani lijkt iets moois op te bloeien. Lente en Roan waren al hand in hand gespot, maar het schijnt dat deze verkering na een half uur alweer voorbij was.

Wist u trouwens dat de kinderen regelmatig meelezen tijdens het schrijven van deze verslagen? En dat zij tegenwoordig ook massaal langskomen met feitjes die in het verslag moeten worden opgenomen? Ook wil Christina graag de groetjes doen aan haar hond Max en wil Naomi de groetjes doen aan alle ouders van de kinderen.

Lieve groetjes van iedereen uit Otterlo!

Share

Lieve thuisblijvers,

Gisterenavond schreven we nog dat we eerst een spel zouden gaan spelen en daarna op dropping zouden gaan. Dat liep net een beetje anders. Het begon namelijk weer te gieten van de regen. In plaats van het bosspel werden daarom de groene boekjes tevoorschijn getoverd en werd er uit volle borst gezongen (heeft u de filmpjes hiervan op Facebook en Instagram gezien?). De nieuwe kampkinderen wisten nog niet zo goed wat hen overkwam. Er waren dan ook een paar kinderen bij die daarna even tot rust moesten komen op de slaapzaal.

De regen leek iets minder te worden, dus het eerste groepje ging zich klaarmaken om gedropt te worden. Dit waren de jongste meiden. Het kostte even tijd om alle regenjassen, dikke truien en petten te vinden, maar uiteindelijk was iedereen er klaar voor. De meiden gingen stoer de bus in en leken er zin in te hebben. Na een minuut of 20 gingen de deuren van de bus open en… stonden ze weer bij het kamphuis! Het bleek dat het niet alleen nog veel harder zou gaan regenen, maar dat er ook onweer werd voorspeld. Daarom vonden we het een veiliger idee om de dropping naar een andere avond te verplaatsen. Hier werd door de kinderen natuurlijk even flink van gebaald. De jongste meiden dansten dit eruit op de slaapzaal, waar ze optredens voor elkaar gaven. De oudsten gebruikten deze tijd om bij elkaar op de kamers te chillen en om het kussen van Noël en het matras van Brian en Tristan te verstoppen. Deze werden teruggevonden in de vriezer, in het toilet en in het plafond.

De leiding was ondertussen druk bezig met het improviseren van een spel: de jongens tegen de meiden. Dit spel werd fanatiek gespeeld. De jongens en meiden gingen lang gelijk op, maar uiteindelijk wonnen de jongens omdat zij veel beter waren in het spel ‘de mat op’. Bij dit spel moesten de kinderen en de leiding samenwerken om een bepaald aantal lichaamsdelen op de grond te krijgen, bijvoorbeeld 3 neuzen, 1 oor, 8 handen en 5 knieën. Waar de jongens dit binnen no time voor elkaar hadden, hadden de meiden er al grote moeite mee om de instructies te onthouden. De jongens waren dan ook de terechte winnaars.

Na het spel was het tijd om naar bed te gaan. Waar de jongsten blij waren dat ze mochten gaan slapen, was dit voor de oudsten een startsein om te gaan overlopen. Alle jongens werden door Annemarie H weggestuurd bij de kamer van de oudste meiden, maar zij had hierbij Rijk gemist. Hij heeft nog lang onder het bed van Lindsey gelegen en is uiteindelijk maar zelf teruggegaan naar zijn eigen slaapzaal. Waar vorige jaren vooral luisterboeken werden gebruikt om de kinderen in slaap te krijgen, worden nu slaapmeditaties ingezet. Deze schijnen nog beter te werken, want na een half uurtje lag iedereen te slapen.

En toen was het alweer maandag. Arisha, Maryse en Lourdes hadden een verrassingsontbijtje geregeld voor het kersverse kampstel Martijn en Mirthe. Zij hebben genoten!

Sjakie en de professor kwamen weer langs en probeerden opnieuw naar de toekomst te reizen. Zij belandden alleen wéér ergens anders, namelijk in het oude Egypte, waar zij achterna werden gezeten door mummie Martijn. De rest van de dag moeten zij doorbrengen in de tijd van de Egyptenaren, Grieken en Romeinen. Dit was ook het thema van de spellen die gespeeld werden. Het eerste spel was een vossenjacht. In het bos zaten allerlei figuren uit de oudheid verstopt, welke de kinderen moesten vinden. Vervolgens kregen zij een raadsel te horen die zij op moesten lossen, en voor ieder goed antwoord kon een stempel worden verdiend. De raadsels bleken súper moeilijk te zijn; ook de leiding kon ze vaak niet oplossen. Weet u de antwoorden?

  • Wat is klein en werkt in het romeinse leger?
  • Twee moeders en twee dochters maken hun eigen brood. Iedereen eet één brood. Toch worden er maar drie broden gegeten. Hoe kan dat?
  • Een Egyptenaar rijdt Alexandia in op vrijdag. Hij blijft drie dagen en vertrekt weer op vrijdag. Hoe kan dat?
  • Op een munt staat 586 voor Christus. Hoe oud is deze munt?

Na het spel was het tijd voor de lunch. De kookploeg, bestaande uit Jan Douwe en Nanda, had voor 37 kinderen en 13 man leiding tosti’s gemaakt (3 tosti’s per persoon, 2 tosti’s per pan, wij doen het ze niet na!). Dat was natuurlijk smullen geblazen. Na de lunch vertrokken we opnieuw naar het bos, dit keer voor een smokkelspel. Eveline de kamelenhandelaar wilde smokkelwaar verhandelen met de Egyptische farao. Er waren vier smokkelteams: de piramides, de hiërogliefen, de sarcofagen en de sfinxen. Zij moesten zoveel mogelijk smokkelwaar bij de farao zien te brengen. Hiervoor moesten de smokkelaars de rivier de Nijl overkruisen, welke volzat met krokodillen door wie de kinderen afgetikt konden worden. Om bij Ryan de farao te komen, moesten de kinderen vervolgens nog een heel stuk door het bos rennen en langs de mummies Frank en Daan. Ook waren er nog gouden bekers verstopt, waarmee extra punten verdiend konden worden. U begrijpt… een fantastisch spel! Het werd dan ook zeer fanatiek gespeeld door de kinderen en de leiding. Eén van de gouden bekers is helaas niet teruggevonden (ook niet na zoekpogingen van de leiding); het gerucht gaat dat een ander team deze beker in het zand heeft begraven.

De rest van de middag was er tijd voor ontspanning op het kampterrein voor alle kinderen behalve… vier oudste jongens en vier oudste meiden. Zij werden door een aantal leiding meegenomen naar het bos voor een strafparcours omdat zij zich hadden verstopt voor een spel en 20 minuten onvindbaar waren (de vier jongens) en omdat zij het bed en de tas van Daan hadden volgestopt met viezigheid (de vier meiden). Oh, en Brian ging mee gewoon omdat hij het leuk vond.

Ook werd er nog getrakteerd door Jop, hij is vandaag namelijk 10 jaar geworden! En gek genoeg had hij een traktatie helemaal passend bij het dagthema. Hoe zou dit nou kunnen?!

Na het avondeten (curryworst, aardappeltjes en doperwten/worteltjes) kwam er nog een verrassing naar het kampterrein, namelijk een ijskraam! We hebben allemaal genoten van een heerlijk ijsje.

Vanavond worden er nog allerlei spellen gespeeld op het kampterrein en gaan de kinderen lekker vroeg naar bed. Die extra slaap zullen ze wel nodig hebben, want morgen staat de speurdag op het programma!

De kinderen zijn vandaag ook druk in de weer geweest met het schrijven van kaartjes naar het thuisfront. Het is wel duidelijk dat kaarten schrijven niet meer zo vaak gebeurt in het digitale tijdperk; wij ontvingen van verschillende kinderen kaartjes waarbij de tekst geschreven was op de lijnen van de adresgegevens. We hopen maar dat deze kaartjes ook Rhoon en omstreken bereiken. Er kunnen trouwens nog steeds kaartjes gestuurd worden naar de kinderen en de leiding! De adresgegevens van ons kamphuis zijn: Roekselse Bosweg 3, 6731 SH Otterlo.

Lieve groetjes uit Otterlo en tot morgen!

Share

Lieve thuisblijvers,

Gisterenavond vond het eerste bosspel van dit jaar plaats. Dit was het spel spons-water-vuur (een soort steen-papier-schaar), aangepast naar het dagthema “heden”. De kinderen streden in twee teams en liepen rond met kaartjes met een spons, water of vuur erop. Als je twee kaartjes van de tegenpartij had veroverd, moest je naar de vaccinatiepost om daar een vaccinatie-uitnodiging op te halen. Vervolgens moest je zonder getikt te worden (want dan moest je je uitnodiging weer inleveren) bij de priklocatie zien te komen, waar je dan je coronaprik kon ophalen. Het team met de meeste coronaprikken won het spel. Het werd meteen duidelijk dat er zeer fanatieke kinderen mee zijn op kamp!

Na het spel was het voor de jongsten tijd om naar bed te gaan. Het kostte nog behoorlijk wat moeite om hen in slaap te krijgen. Sommige kinderen waren nog helemaal niet moe, anderen misten hun konijn en weer anderen hadden nog trek in chips. Wat we wel erg positief vinden, is dat deze kinderen nog niet zoveel interesse hebben in het begrip overlopen (zij kijken eerder uit naar een disco met hun zaklampen). Voor de oudsten geldt het omgekeerde; zij hebben juist iets te veel interesse in overlopen. Door het strenge optreden van de leiding zijn ze niet heel ver gekomen. Rijk heeft als enige een straf uit moeten zitten, omdat het hem een goed idee leek om een partypopper af te schieten in de slaapzaal op het moment dat er leiding recht voor hem stond. Verder was Jip midden in de nacht haar slaapzak kwijt en zijn er al meerdere snurkers gesignaleerd.

Na een veel voor sommigen erg kort nachtje werden we gewekt door Christiaan (of nou ja, de jongste meiden waren al ruim voor de wekken wakker en volop aan het kletsen) en begon de zondag! We hadden gerekend op een dag vol regen, maar gelukkig viel dat alles mee. Na het ontbijt zagen we hoe het verder ging met Sjakie en de professor. De tijdmachine vertrok voor de eerste keer, op weg naar de toekomst. Dit ging alleen niet helemaal volgens plan… ze kwamen niet uit in de toekomst, maar in het verleden! Daar troffen ze Eva aan, die raad vroeg over het eten van de verboden appel. Sjakie en de professor blijven vandaag nog in de verleden tijd, maar hopen morgen in de toekomst terecht te komen.

Na het ontbijt was het tijd voor corvee. De jongste jongens hebben fanatiek tafels schoon staan boenen, de oudste jongens hebben 15 kg aardappels gewassen en gesneden voor de stamppot van vanavond, de oudste meiden mochten de toiletten en douches schoonmaken en de jongste meiden hebben druk snoep staan verkopen (sommigen zagen hier hun toekomstige carrière in, omdat ze het zo leuk vonden). Het is ons nu al opgevallen dat de kinderen dit jaar de corvee taken enorm goed uitvoeren. Mogelijk wilt u hier thuis ook op inspelen als het kamp weer voorbij is.

Bij de zondagochtend hoort altijd de kampdienst. Dit jaar stond het scheppingsverhaal centraal. De ukelele-kwaliteiten van Christiaan werden door de kinderen erg gewaardeerd. Ook hebben we het nieuwe kamplied geoefend, dat we komende zondag bij de terugkomstdienst ten gehore zullen gaan brengen. Er is nog wel enige oefening nodig, kunnen we u vertellen. Verder kregen de kinderen de opdracht om in groepjes een deel van het scheppingsverhaal uit te beelden in een kunstwerk. Hiervoor kregen ze allemaal een canvas doek en elk groepje een materiaalsoort (zoals verf, stof, knopen en houtstokjes). Het groepje van Liam, Christina, Noël, Iris en Lindsey moest met houtstokjes de bomen, planten en bloemen uitbeelden. Ze maakten een prachtig 3D kunstwerk. Wat ze alleen niet helemaal goed begrepen hadden, was dat de canvas doeken uiteindelijk in de kerk moeten worden opgehangen. Dat wordt misschien wat lastig, maar zoals u ziet aan creativiteit geen gebrek!

’s Middags werd er fanatiek trefbal gespeeld op het kampterrein. We speelden James Bond trefbal, een variant waarbij naast het gewone spel een bom, een spion en een James Bond worden aangewezen. Als de bom wordt afgegooid heeft het gooiende team gewonnen, als de spion wordt afgegooid moet hij vertellen wie de bom is en James Bond kan nooit worden afgegooid. Deze instructies hoefden we de kinderen niet te geven, want die kennen het spel inmiddels allemaal. We schijnen soms een beetje in herhaling te vallen met onze spellen ;). Kerem bleek een super goede James Bond te zijn en ook Dani is een natuurtalent wat dit spel betreft. Uiteindelijk speelden de kinderen tegen de leiding, en dankzij een hele goede tactiek van de leiding (waar misschien ook wel wat valsspelen aan te pas kwam, maar daar kunnen we niet te veel over zeggen) waren zij niet te verslaan. Tijdens het trefballen bereikte toch de regen Otterlo, en daarom werd de rest van de middag besteed aan lekker weerwolven onder het afdak, lezen op bed en voor een aantal kinderen voetballend in de regen. Het schijnt dat in het bed van Mirthe nu ook een partypopper is afgeschoten, maar de dader is nog onbekend. Hier hoort u vast ook later meer over.

We zouden u nu graag updates willen geven over de kampliefde die opbloeit tussen de kinderen, maar zij zijn vooral erg druk met het regelen van kampverkering voor de leiding. We hopen dat er later deze week wel leuke nieuwtjes hierover te melden zijn. En wat de leiding betreft: het schijnt dat een aantal kinderen morgen een verrassingsontbijtje hebben geregeld voor Martijn en Mirthe. Ook hierover houden we u op de hoogte!

We aten vanavond heerlijke andijviestamppot met rookworst. Wist u dat de rookworst in dit gerecht ook prima vervangen kan worden door falafel? Maar dat Feline het liefst andijvie met kibbeling wilde eten?

Vanavond gaan de kinderen eerst nog een spel spelen, en daarna staat er een dropping op het programma (of een ‘ dumping’, zoals Floortje denkt dat het heet). We zijn erg benieuwd of alle groepjes zonder hulp en zonder de noodenvelop met daarin de telefoon van de leiding het kamphuis terug weten te vinden.

Groetjes uit Otterlo!

Share

Beste thuisblijvers,

Na niet één, maar twee lange jaren wachten ging vandaag dan eindelijk het 58e GJO kamp van start. Anders dan andere jaren bleef het tot op het laatste moment spannend of het kamp wel echt door kon gaan, aangezien alle leiding eerst een coronatest moest ondergaan. We vierden dan ook een klein feestje toen duidelijk werd dat we allemaal mee konden!

We zijn natuurlijk ontzettend blij dat we in deze tijd een week met elkaar weg kunnen en plezier kunnen maken – na de afgelopen 1.5 jaar is dat niet meer zo vanzelfsprekend! Maar sommige dingen zullen wel net wat anders gaan dan andere jaren. Dat was al duidelijk te merken bij het vertrek. Normaal vertrekken we vanaf een vol kerkplein, waar de dominee ons toespreekt, de groepsindeling bekend wordt gemaakt en er uitgebreid afscheid wordt genomen. Nu vertrokken we vanaf de parkeerplaats bij Sordino volgens een heel vertrekprotocol; de kinderen moesten op verschillende tijden bij de parkeerplaats worden afgezet, hun tassen werden door de leiding in de bus geladen en de kinderen moesten vervolgens gelijk de bus in. Voor de meeste kinderen was dit geen enkel probleem – Roan werd zelfs nog even de bus uitgehaald omdat hij zonder naar zijn ouders om te kijken de bus in was gestapt. Het is gebleken dat de ouders een stuk meer moeite hadden met deze regeling. Deze ouders hadden zich verdekt opgesteld in de buurt van het parkeerterrein om de kinderen tóch uit te kunnen zwaaien.

En toen waren we onderweg! Gelukkig hadden we een hele lieve buschauffeur en mochten de kinderen lekker snoep eten in de bus (dit leidde er wel toe dat sommige kinderen minder dan de helft van hun lunchpakket opkregen…). Voor de kinderen duurde de busreis wel érg lang, dus moesten zij op zoek naar creatieve manieren om zich te vermaken. Valerie besloot daarom lekker een maskertje op te doen. Zij zal de hele week lekker zen zijn!

Na aankomst op het kampterrein was het tijd om de zelf meegebrachte lunchpakketjes op te eten. Sommige kinderen probeerden ons ervan te overtuigen dat een bus Pringles ook onderdeel was van hun lunchpakket – hier trapten wij natuurlijk niet in. Christiaan en Michal bespraken vervolgens de kampregels met de kinderen. Dit was nogal ingewikkeld, omdat tegelijkertijd de eigenaar van het kamphuis bezig was met een bladblazer én het gras werd gemaaid. We verwachten dus dat die regels nog wel een aantal keer herhaald zullen moeten worden komende week. Ook werd de groepsindeling bekend gemaakt en mochten de slaapzalen worden ingericht. We verbazen ons elk jaar weer over hoeveel tactieken er worden besproken om zo snel mogelijk de beste bedden te claimen samen met je vrienden en vriendinnen. Nadat iedereen een bed had bemachtigd en hier tevreden mee was (hier was wat bemiddeling voor nodig), was het tijd om de slaapzalen te versieren. En waar normaal vooral de meiden hier heel fanatiek in zijn, waren nu de jongste jongens het drukste bezig met het ophangen van vlaggetjes en slingers. De jongste meiden hebben wel het meest unieke versieritem, namelijk een vlaggetjesslinger met lampjes erin!

Toen was het tijd voor het kennismakingsspel. De kinderen kregen allemaal een envelop met daarin een briefje met een deel van een liedje. Dit liedje moesten ze hardop gaan zingen en zo konden ze achterhalen bij wie ze in het team zaten. “Van voor, naar achter, van links, naar rechts”, “de dronken zeeman”, “cowboy Billie Boem”, alle GJO hits hoorde je door elkaar over het kampterrein. Toen de teams eenmaal gevormd waren, moesten de kinderen een fotospeurtocht lopen over het kampterrein. Bij ieder punt hing een feitje over een van de leiding, en de kinderen moesten raden welk feitje hoorde bij welke leiding. Ze zijn onder andere te weten gekomen dat Annemarie H al jaren basketbalt, Mirthe op een quad rijdt, Frank dit jaar vader is geworden, Jan Douwe een broer, nicht en moeder heeft die allemaal als leiding mee zijn (geweest) op kamp en Martijn voor de derde keer voor het eerst mee gaat op kamp. Ook zijn de kinderen druk bezig geweest om elkaars naam te leren kennen.

Na het spel was er vrije tijd. Al gauw werd er op het veld druk gepingpongd, gevoetbald, geweerwolfd, gras verzameld, verkleed en lekker gelezen in het gras. Wij vinden het heerlijk om de kinderen zo ontspannen bezig te zien. Daan en Frank besloten de kampweek goed te openen met een watergevecht. Iris en Vera waren de eerste die zo een nat pak opliepen, maar uiteindelijk waren bijna alle kinderen doorweekt. Alleen Paulina wist dit te voorkomen, door haar regencape aan te trekken. Sommige kinderen hebben we na het watergevecht even moeten uitleggen dat natte kleren beter eerst even te drogen kunnen worden gehangen voor je deze in je tas stopt.

Al gauw was het tijd voor het avondeten: broodjes knakworst met soep. Dat ging er na zo’n actieve eerste dag wel in!! Na het eten werden we voorgesteld aan Sjakie en zijn opa, een warrige professor die een tijdmachine aan het bouwen is. Hiermee wil hij graag naar de toekomst reizen. De tijdmachine is morgenochtend klaar, dus dan zullen Sjakie en zijn opa gaan vertrekken. We zijn heel benieuwd hoe dat verder gaat!!

De kinderen zijn nu naar het bos voor het avondspel. Het schijnt iets te zijn met corona en vaccinatieposten… morgen hoort u er meer over! Na het bosspel gaan de jongsten naar bed en gaan de oudsten nog een wandeling maken. We hopen dat ze hierdoor zo moe zijn dat ze snel gaan slapen, maar houden er rekening mee dat het nog wel eens laat zou kunnen worden vanavond…

De kinderen (en leiding) vinden het trouwens altijd erg leuk om kaarten te ontvangen! De adresgegevens van ons kamphuis zijn: Roekselse Bosweg 3, 6731 SH Otterlo

Op social media zullen de komende week regelmatig extra foto’s en filmpjes worden gedeeld. Volg ons daarom op Instagram (@gjo_rhoon) en op Facebook: https://www.facebook.com/groups/1469127326731101

Groetjes uit Otterlo!

Share