Hallo lieve thuisblijvers,

De op één-na-laatste update vanuit Otterlo! De week vliegt nu echt voorbij. Wij vinden dat vast een stuk lastiger dan jullie, want we kunnen ons voorstellen dat jullie de kinderen die we bij ons hebben erg missen!

Gisterenavond stond het kampvuur en de dropping op het programma. Rond het kampvuur werden uiteraard weer liedjes uit het groene boekje gezongen. De zangkwaliteit was beduidend minder dan eerder deze week, maar dat mocht de pret niet drukken! Ook bij de dropping was te merken dat de kinderen inmiddels best een beetje moe begonnen te worden. De leiding had de handen vol aan het er doorheen loodsen van de kinderen. Gelukkig waren er ook kinderen bij die de sfeer op peil hielden door liedjes te zingen en elkaar moed in te praten. Aan doorzettingsvermogen geen gebrek! Wij zullen u maar niet vertellen hoe laat sommige oudsten terug waren bij het kamphuis. Het goede nieuws: ze waren stuk voor stuk blij dat ze hun bed in konden en er zijn geen overlooppogingen gedaan.

De meeste kinderen sliepen vanochtend zo lekker, dat de leiding besloot om de kinderen niet om 07:30, maar om 08:00 te wekken. Veel kinderen vonden dit nog steeds belachelijk vroeg, en gingen met de leiding de discussie aan waarom ze nou nooit tot half 12 uit mogen slapen. Het was wel duidelijk dat de dropping nog steeds een klein beetje in de benen zat. De opdracht om de sportkleding aan te trekken werd dan ook met matig enthousiasme ontvangen. Maar, na wat kleine opstartprobleempjes zat iedereen toch keurig klokslag 08:30 aan het ontbijt. Tijdens het ontbijt bleek dat de kampromance van Brian en Madelief nog steeds gaande is. We zijn heel benieuwd of dit ook na kamp zal doorzetten.

Tijdens het ontbijt kwam een grote blauwe bus het kampterrein op. De vragende blikken van de kinderen werden al snel beantwoord: er werd een enorme stormbaan opgezet! U zult begrijpen dat de leiding met buitengewone inzet de kinderen aan tafel heeft moeten houden: ze wilden eigenlijk al! Maar uiteraard, zoals elke dag, wordt er na het eten druk gecorveed (schrijf je dat zo?): van veld tot snoepkraam tot douches, alles is door de kinderen weer stevig onder handen genomen. Toen er eenmaal werd gefloten werd al snel duidelijk wat we vandaag zouden gaan doen: de sportdag! Na een energieke warming-up, geleid door Annemarie H. en Ryan op ‘Het Vliegerlied’, ‘Skibidi’ en ‘Oja Lele’ werden de kinderen in vier groepen in gedeeld. Als eerste werd er een ballonnendans gedaan. De kinderen moesten bij dit spel steeds proberen om de ballonnen van hun tegenstanders stuk te trappen. Kerem, Lente, Arisha en Lindsey kwamen er niet goed van af: een van hun twee ballonnen sneuvelde al voor het spel begonnen was! Gelukkig was de scheidsrechter coulant, en mochten ze nog snel een nieuwe gaan halen.

Na de ballonnendans was het tijd voor afwisselend het touwtrekken en de stormbaan. In teams streden de kinderen in wisselende samenstellingen tegen elkaar. Wist u dat Jazlyn in een 1 op 1 touwtrekwedstrijdje door haar broer D’lon naar de overwinning werd geschreeuwd? En dat D’lon hierna ongeveer nóg blijer was dan Jazlyn zelf? Ook de stormbaan was een enorm succes. Onder begeleiding van Michal en Ryan denderden alle kinderen meerdere keren over de baan. Zelfs een zachte motregen hield ze niet tegen! Rijk en Dani deden dit misschien net iets té enthousiast, maar kwamen er gelukkig uiteindelijk nog goed van af.

Over het weer gesproken: we hebben echt alle seizoenen voorbij zien komen vandaag! Als we ook nog sneeuw hadden gehad waren we zo’n beetje compleet. We hebben een strakblauwe lucht gehad, stromende regen, motregen, harde wind, en weer een strakblauwe lucht. De kinderen leken er gelukkig niet zo’n last van te hebben. Toen de sportdag op z’n einde liep, zijn een aantal kinderen op advies van de leiding toch nog maar even hun bed op gaan zoeken: het was na de dropping toch wel even lekker om nog wat te slapen! De andere kinderen gingen lekker een spel spelen of in elkaars complimentenboekjes schrijven (die na het succes van twee jaar geleden ook nu weer aan de kinderen zijn uitgedeeld). Het is een heerlijk gezicht om alle kinderen naast elkaar te zien zitten, en soms naar iemand te lopen met de standaardzin ‘Zullen we in elkaars boekje schrijven?’ Als leiding hebben we afgesproken om ook in ieder boekje te gaan schrijven. Of we hier goed aan hebben gedaan valt nog te bezien, maar beloofd is beloofd! Ieder kind zal met een mooi gevuld schriftje met complimentjes weer naar huis gaan. En terecht!

Tijdens het schrijven van de complimentjes kwam ook de volgende verrassing het kamphuis op gereden. Lourdes en Maryse konden het niet geloven, maar na de stormbaan was vanavond ook nog de avond waarop de kinderen zich konden verheugen op patat! Sommige kinderen voelden zich meer verwant met onze zuiderburen, en corrigeerden iedereen die sprak over patat: we eten geen patat, we eten friet! Mike vond dat bij het eten van friet toch eigenlijk wel een snack hoorde. De frietenbakker leek alleen haast gerekend te hebben op honderd kinderen, in plaats van vijftig. Na zo’n dag vol sport gingen deze snacks wel zonder moeite op.

Vanavond is het tijd voor een heel ander soort inspanning – er staat namelijk een quiz op het programma. De kinderen zullen in vier teams het tegen elkaar gaan opnemen met diverse kleine spelletjes. Wie zal er winnen? Dat leest u morgen!

Groetjes uit Otterlo!

Share