Beste thuisblijvers,

Gisteren vertelden we dat we op het punt stonden om te gaan lasergamen. Dit was een heel groot succes! De jongsten gingen eerst het bos in, toen het net begon te schemeren. Zij mochten de lasergames als eerste uittesten, en met alle bijbehorende lampjes en geluidjes was dit super leuk om te doen. De helft van de kinderen had een lasergame met blauw licht en de andere helft een lasergame met rood licht. De teams moesten elkaar proberen te raken, en als de lasergame in regenboogkleuren ging knipperen betekende dit dat je af was, en terug moest naar je post om de lasergame te laten resetten. Kars kwam een paar keer vaker dan nodig terug op de post omdat hij zijn geluidje wilde veranderen naar het allercoolste geluid.

Toen de jongsten waren uitgespeeld en terug waren op het kampterrein, was het tijd voor de oudsten om richting het bos te gaan. Dit betekende dat de jongsten het kampterrein even voor zichzelf hadden, wat ook wel eens heerlijk voor ze was! Frank gaf de jongste meiden een spoedcursus overlopen, en daarna was het tijd om alles wat ze hadden geleerd in de praktijk te gaan brengen. Er werd een bezoek gebracht aan de jongste jongens en aan de slaapzaal van de oudste meiden (die er op dat moment zelf nog niet waren). Iris had de taak om de meiden steeds te vinden( ze lagen onder de bedden, in de bedden, onder een hoop kleding, achter een stapel tassen, etc.) en ze vervolgens weer terug in bed te leggen. Daar bleven ze dan maximaal 5 minuten, en dan kon ze weer van voor af aan beginnen.

Ondertussen was het in het bos pikdonker geworden, wat het lasergamen met de oudsten een stuk lastiger maar ook een stuk spannender maakte. Je kon niets zien, behalve de gekleurde lampjes van de lasergames. Dit was ook de reden dat Floor, nog geen 5 seconden nadat het spel was begonnen, vooroverviel. Gelukkig kon ze daarna gewoon weer verder spelen. De kinderen (en leiding, die om de beurt ook even mee konden spelen) genoten met volle teugen. We hebben niets anders gehoord dan dat het zo ontzettend gaaf was, ze dit nooit hadden verwacht en dit echt het leukste was wat ze tot nu toe hadden gedaan. We hebben de lasergames nog tot het eind van de week, dus er zullen vast nog wat potjes worden gespeeld de komende dagen!

Toen de oudsten ook weer op het kampterrein waren, was het al hartstikke laat. Door hun enthousiasme waren alle kinderen echter nog klaarwakker en werd er nog erg lang overlopen. Toen de leiding toch ook wel echt naar bed wilde gaan, hebben we daarom toch maar besloten om een oude vertrouwde methode in te zetten om de kinderen te laten slapen: een slaapmeditatie. Hierna vielen de kinderen allemaal gelukkig helemaal zen in slaap.

De volgende ochtend werden alle kinderen om 7.30 uur gewekt door Christiaan. Bij de oudste meiden is het inmiddels een gewoonte dat Wies als eerste haar bed uit gaat om naar buiten te gaan en aan de andere meiden een weerbericht uit te brengen. Vandaag rapporteerde ze: het is ijskoud buiten en een beetje mistig. Haar advies dan ook om een lange broek aan te trekken.

Na het ontbijt kregen Cora en Donny bezoek van Seppe Philipe uit België. Hij wilde de kinderen vooral meegeven dat ze in België lekker en veel kunnen eten. Inmiddels begint het ook wel heel duidelijk te worden dat Cora het wel heel erg gezellig vindt met Donny.

Vervolgens kregen de kinderen de opdracht om hun zwemspullen te pakken, vandaag stond namelijk het zwemmen op het programma! Gelukkig bleken lange broeken helemaal niet nodig te zijn en werd het een prachtige dag. In groepjes gingen we lopen naar het zwemmeertje. De jongste jongens hadden Mike zover gekregen dat hij alle tassen zou dragen. Waarom hij daar ja op heeft gezegd blijft ons een raadsel, maar hij vond het zelf helemaal niet erg!

De kinderen hebben het grootste gedeelte van de dag in het water doorgebracht en hadden de grootste lol. In andere jaren gebruikte de leiding deze dag vaak om wat slaap in te halen op de handdoeken, maar vandaag zocht ook de leiding lekker de verkoeling op in het water en werd er wat afgezwommen met de kinderen. Tussen de middag aten we traditiegetrouw een broodje gezond. Dit keer niet met Sandwichspread (de kinderen die al vaker mee zijn geweest onthouden ook alles), maar gewoon met mayonaise en ketchup.

Na terugkomst bij het kamphuis, besloten we nog even volop te profiteren van het mooie weer en werd er een buikschuifbaan opgetuigd. Dit moest wel voor het eerst worden gedaan door de vrouwelijke leiding, die geen idee hadden hoe je zo’n baan nu eigenlijk moet maken. Gelukkig waren daar de kinderen die de leiding graag mee wilden helpen.

Omdat we nog even moesten wachten op de patat, besloot Rahel de groene boekjes uit te delen en wat echte GJO-klassiekers in te zetten. Keesje de Jordaan, Zaltbommel, m’n tante uit Marokko, de dronken zeeman… Deze liedjes blijven altijd leuk! Heeft u de filmpjes hiervan gezien op onze Instagram pagina (@gjo_rhoon)?

Vanavond nog een element waar de kinderen al heel lang naar uitkijken: de spooktocht! Dit is vorig jaar voor het eerst gedaan en was toen een groot succes. De kinderen mogen zelf kiezen of ze mee gaan, maar zoals het er nu naar uit ziet wil vrijwel iedereen toch wel heel graag mee. U hoort morgen hoe het is gegaan en welke figuren de kinderen zijn tegengekomen.

Groetjes uit Otterlo!

 

 

Share