Lieve thuisblijvers,

Gisterenavond waren we gebleven bij de spooktocht. Sommige kinderen twijfelden eerst nog of ze mee zouden gaan, maar uiteindelijk zijn ze allemaal mee geweest!

Bij de ingang van het bos vertelde Annemarie H een spannend verhaal over een meisje met een hondje. Vervolgens moesten de kinderen langs een touw een route dwars door het bos afleggen. Als eerste vertrok een groep met Michal en Annemarie K, bestaande uit alle jongsten en een paar oudsten. Zij kregen een net wat mildere versie van de tocht zonder enge maskers, dit was voor deze kinderen al spannend genoeg! De rest van de kinderen vertrok in groepjes van 4 zonder begeleiding het bos in. De leiding was gelukkig wel vlakbij, maar dan wel verkleed als clown (Jacco), spook (Josephine), aap (Frank), in een morphsuit (Daan), of spelend op een blokfluit (Christiaan). Als er echt een noodgeval was, moest het groepje net als vorig jaar het codewoord “Oklahoma” roepen. Deze noodkreet is één keer geroepen door een groepje waarbij de spanning iets te hoog was opgelopen (het groepje van Marit, Jade, Laura en Lisa), maar na een groepsknuffel met Daan durfde het groepje met een gerust hart weer verder lopen. De meiden Lynn, Loes, Jessie en Sophie waren wel heel erg stoer: zij zijn als enige naar het verlichte portret gelopen die iets buiten de route was opgehangen. Het groepje van Casper, Daniël en Joris zorgde bij de leiding voor een hoop lol. Zij liepen de route in polonaise en vielen bij ieder schrikmoment in een treintje naar achteren. De jongens waren gelukkig wel heel enthousiast over de spooktocht.

Bij terugkomst op het kamphuis kregen de kinderen van Floor een beker warme chocolademelk en een stroopwafel en werd er nog uitgebreid nagepraat over de spooktocht. De spoken waren eng, maar het was toch het verhaal van Annemarie wat op de kinderen het meeste indruk had gemaakt. Vervolgens was het toch echt tijd voor de tekencontrole en om naar bed te gaan. Dit ging gelukkig zonder al te veel tegenstribbelen. De jongste jongens waren zelfs blij toen de leiding voorstelde om het licht vast uit te doen.

En toen was het alweer donderdag. De week vliegt echt voorbij. De kinderen werden vandaag een half uur later gewekt dan anders en zaten om half 9 zat iedereen (een soort van) uitgeslapen aan het ontbijt. Na het ontbijt kwam de opvallende verschijning Florentina uit Italië langs bij Cora en Donny. Zij komt uit modestad Milaan en wilde de toeristen graag haar prachtige land laten zien en het eten laten proeven.

Na het eten en de corvee gingen we Levend Cluedo spelen op het kampterrein. Op de boot naar Italië was een rijke man, meneer Rossi, vermoord. Hoofdinspecteur Napolitana riep de hulp in van de kinderen om deze moord op te lossen. Op de boot waren nog vijf mensen aanwezig, die de moord allemaal mogelijk konden hebben gepleegd: Kapitein Leonardo, Stuurman Mario, duikinstructrice Bella, mevrouw Donna Rossi en de kleine Bruno Rossi. Zij zaten verspreid over het kampterrein, en de kinderen moesten door vragen te stellen en moordwapens en moordlocaties te zoeken erachter zien te komen wie de moord had gepleegd, wat het moordwapen was en waarom de moord was gepleegd. Ook dit spel deden ze weer superleuk mee, en twee uur lang werd er hard gewerkt om de moord op te lossen. Maar liefst vier groepjes hadden alle antwoorden juist, en uiteindelijk won het groepje van Manon omdat zij de beste onderbouwing hadden waarom de vrouw van meneer Rossi, mevrouw Donna Rossi, de moordenaar was. Zij had de moord gepleegd omdat ze erachter was gekomen dat haar man in het geheim een relatie had met duikinstructrice Bella en ze het haar man kwalijk nam dat hij het ongeluk had veroorzaakt waarbij hun zoon Bruno zijn arm was verloren. Ook wilde ze al zijn geld erven, zodat ze op vakantie kon gaan met haar nieuwe liefde: stuurman Mario. Wij vinden het knap van de kinderen dat ze dit allemaal hebben kunnen oplossen!

Tussen de middag aten we een lekker broodje rookworst (daar schijnen ze in Italië ook erg van te houden) en daarna gingen we richting het bos om een verzamelspel te spelen. De kinderen moesten onder andere goudstaven, diamanten, geld, truffels, auto’s en wapens verzamelen. Voorwerpen konden worden verdiend door leiding in het bos te vinden en vragen over Italië goed te beantwoorden. Zo moesten de kinderen een actieve vulkaan in Italië noemen. Casper maakte indruk op de leiding omdat hij als enige meteen de Vesuvius op kon noemen. Waar het lezen van de Donald Duck al niet goed voor is! We hebben veel bijgeleerd over Italië vandaag. Zo weten de kinderen nu dat Quattro Stagioni niet zomaar de naam van een pizza is, maar dat dit eigenlijk vier seizoenen betekent.

Verder was er vandaag lekker wat vrije tijd op het kampterrein. Deze tijd kon mooi worden besteed aan het nadenken over acts voor de bonte avond. Iris en Esmee hoopten dat ze samen met al hun jongste meiden een act konden doen, maar kregen de mededeling van de meiden dat alleen Daan mee mocht doen. Dat belooft wat!

Ook beginnen we de kinderen eindelijk meer te horen over kampverkering (er gaan geruchten dat Joey en Wies kampverkering hebben). De leiding is hier echter al de hele week druk mee. Naast een grote stapel kaarten bracht de postbode namelijk een grote doos van Greetz met daarin een heliumballon voor Josephine. De afzender bleek uit de keuken te komen, hij was namelijk van Michal.

De leiding ontvangt dit jaar sowieso heel erg veel leuke post. Nog nooit zijn er zoveel leuke kaarten van ouders binnengekomen. Allemaal ontzettend bedankt daarvoor! We zijn heel erg blij dat we met uw kinderen deze onvergetelijke week kunnen beleven.

Wat er ook veel gebeurt in de vrije tijd, is zingen en dansen op liedjes uit de GJO kamp playlist. Dit kamp wordt er wel 99% van de tijd hetzelfde liedje geluisterd, namelijk Landen op Ibiza van Girlysblog. Om de haverklap wordt het verzoek gedaan of we dit liedje alsjeblieft over de boxen willen afspelen. De leiding durft eerlijk toe te geven dat wij dit liedje inmiddels wel een klein beetje zat zijn…

Op het menu vanavond stond heerlijke echt Italiaanse pasta. Het is duidelijk dat de kinderen daar weer volop energie van kregen, want er werd tijdens het eten veel met water gegooid en stilzitten was ineens heel erg moeilijk geworden. Als leiding kunnen we dit wel door de vingers zien, want we zijn vooral heel blij dat er op het gezicht van alle kinderen nog steeds een heel grote glimlach te zien is.

Vanavond staat er een smokkelspel op het programma met de voorwerpen die de kinderen vanmiddag hebben verzameld. Daarna leggen we de kinderen lekker vroeg op bed, zodat ze even wat slaap kunnen inhalen (of wat bezoekjes aan de andere slaapzalen kunnen brengen).

Groetjes uit Otterlo van alle kinderen en de leiding!

Share