Lieve thuisblijvers,

Het sokkenspel was gisterenavond een groot succes. Het leek best makkelijk om de persoon met de juiste sok te vinden, maar wat de kinderen niet meteen doorhadden was dat de leiding onderling ook nog wisselde van sokken. Uiteindelijk had het team van Christiaan 36 kaartjes met handtekening verzameld, en het team van Eveline 34. We besloten het bij één potje te laten, zodat de kinderen eens een keertje vroeg naar bed konden. De kinderen zelf waren dit natuurlijk niet van plan, en zochten volop mogelijkheden om over te lopen. Zij werden al snel gesnapt door Christiaan, die daarna nog even de slaapzaal binnenkwam met een masker op. Hiermee hebben de kinderen hun lesje wel geleerd! Omdat zij nog lang niet van plan waren te gaan slapen, is de effectieve methode “voorlezen met saaie stem” ingezet door Daan en Esmee, en uiteindelijk lagen alle kinderen op een best redelijke tijd te slapen.

Dat de kinderen iets langer geslapen hadden dan de vorige nachten was te merken aan de energie vanochtend bij het ontbijt. Er moest snel ontbeten worden en ook nog een lunchpakket worden gemaakt, want vandaag stond de speurdag op het programma. De kinderen liepen in hun kampen een tocht door het bos, waarbij zij kokertjes met daarop een kompas tegenwamen. Hierbij moesten zij altijd het noorden volgen. Uiteraard gaf dit nog weleens problemen. Kamp Zuid miste zelfs het allereerste kokertje, waardoor zij niet het bos in gingen, maar over de weg bleven lopen. Gelukkig konden zij via moderne communicatiemiddelen contact zoeken met Jet, die hen alsnog de goede kant op stuurde. Het moet wel een expeditie anno 2019 blijven, toch?

Op de eerste post stond Jet en moesten de kinderen hele moeilijke puzzels maken. Zo waren er twee ‘onoplosbare’ raadsels (zo had Annemarie v/d K ze genoemd omdat zij er een hele avond op had geoefend, maar ze niet waren gelukt). Niemand had dan ook verwacht dat Frank een van deze raadsels binnen een minuut op zou lossen. Wij denken dat hij zich thuis al weken aan het voorbereiden was op de expeditie. Ook moesten er stukjes van een tangram puzzel worden gezocht en moest deze zo snel mogelijk worden neergelegd. Dit was best een uitdaging, maar lukte uiteindelijk toch alle teams.

Op de kokertjes langs route stonden soms ook nog cijfers. Deze cijfers vormden samen een code van een slot van een kistje, gevuld met bonuspunten. Op elke post konden de kinderen een kistje zoeken en als zij goed hadden opgelet, konden zij het kistje openmaken. Dit lukte meestal wel, alleen had kamp Oost het kistje zó goed verstopt voor de volgende groep, dat zelfs de leiding het kistje niet meer kon vinden.

Bij de tweede post moesten de kinderen hele rare dingen eten. Voorbeelden zijn gedroogde krekels (gebakken uitjes), krokodillenbloed (rode kool), walvissenstaart (worst), een vers gevangen vissenhuidje (zeewierchips), baby struisvogeleitjes (pittige borrelnootjes) en sap uit de teennagel van een varaan (augurkensap). Dit was natuurlijk allemaal ontzettend spannend om te eten, maar de kinderen hebben bewezen dat zij echte doorzetters en geschikte expeditiekandidaten zijn. Als allerlaatste moesten ze ook nog krokodillenogen eten! Toen zij deze proefden, bleken dit gelukkig soesjes met witte chocola te zijn. Wat opmerkelijk was, was dat de eetvoorkeuren van de kinderen tijdens de proef duidelijk naar voren kwamen. Zo was het eten van zeewier voor enkele kinderen geen probleem omdat sushi hun lievelingseten is, maar zorgde een simpel hapje rode kool bij sommigen grote paniek. Dit was stiekem wel een beetje komisch om te zien. Na de eetproef werden de gerechten nog uitgebreid nabesproken door de kinderen. Zo hadden de kinderen het erover dat zij zo opgelucht waren dat ze geen echte insecten hadden hoeven eten. Martine gaf toen aan dat er gestampte sprinkhanen in de ontbijtkoek hadden gezeten, maar dat dat niet tegen ze was gezegd zodat iedereen het op zou eten. Dit werd door alle kinderen geloofd; en Brian gaf vervolgens bezorgd aan dat hij inderdaad wat harde stukjes had geproefd.


De derde post was bij Rahel. Hier was een proef waarbij de kinderen zo lang mogelijk een fles recht voor zich moesten houden en in estafettevorm een woordzoeker moesten doen. In eerste instantie zette Jade uit kamp West een recordtijd van 12 minuten neer, maar kamp Zuid was vastberaden dit record te verbreken en zo de proef te winnen. Dit lukte Sophie en Lyndsey v/d G!

Op het kampterrein werd ten slotte de balansproef gedaan. Hierbij moesten alle kinderen en leiding op een been gaan staan. Ook deze proef werd gewonnen door kamp Zuid. De andere kampen zullen hard op zoek moeten naar zwarte stemmen om nog kans te maken om de expeditie te winnen! 

Op dit moment wordt het kampvuur aangestoken, zijn er kinderen druk in de weer met slaapzakken en de vriezer (er schijnt zelfs gesproken te worden over welke kinderen en/of leiding de vriezer in moeten), wordt er geweerwolfd, wordt er een choreografie aangeleerd op het liedje Skibidi (later deze week volgt er hopelijk nog een filmpje) en oefenen andere kinderen kunstjes op het gras. Het is een hele gezellige ongeorganiseerde chaos!

Ondertussen wordt er door de leiding in het bos een super spannende spooktocht voorbereid! Er schijnt een beer te zijn ontsnapt uit de dierentuin in Otterlo en de kinderen moeten deze gaan zoeken…. U hoort er morgen meer over!

Welterusten en groetjes uit Otterlo!

Share